Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2013/27630 · K. 2013/24175

7. Hukuk Dairesi         2013/27630 E.  ,  2013/24175 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Av.... vekili Av... Dava Türü : Alacak Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı vekili müvekkilinin davalı yanında 01.07.2007 ile 21.11.2012 tarihleri arasında çalıştığını, davacının çalışma döneminde çok yoğun fazla çalışma yaptığını, genel tatil ve hafta tatili ücretlerini kullandırılmadan çalıştığını ayrıca görevli olarak gittiği İstanbul'da 23.04.2008- 01.02.2010 tarihleri arasında personel yönetmeliği gereği 75.00 TL. harcırah olarak ödendiğini,01.02.2010-31.12.2010 tarihleri arasında ise harcırah ödemesi yapılmadığını müvekkilinin hak ettiği halde kendisine ödenmeyen fazla çalışma ücreti, hafta tatili ve genel tatil alacağı olmak üzere toplam 1.000,00 TL ve 500,00 TL harcırahın davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı, İş sözleşmesinin eki olan Aylık Ücretli Personel Yönetmeliğinin fazla mesai başlıklı 5.02.maddesine göre, fazla mesai yapılmasının yetkili makamdan önceden onay alınması şartına bağlı olduğunu, işyerinde ön müsaade olmaksızın mesai yapılmasının mümkün olmadığını, işverenin isteği ve talimatı dışında yapılan çalışmaların fazla mesai kabul edilemeyeceğini müvekkili şirketin güvenliği için kapıda kart basma ünitesi olduğunu, harcırah istemine ilişkin olarak ilgili yönetmelikte öngörülen şekilde fatura sunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, fazla mesai alacağının kabulüne harcırah talebinin ise reddine karar verilmiştir. Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesi ile 1.000,00 TL fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı isteğinde bulunmuştur. Davacı vekili, dava dilekçesi ile isteği toplam miktarın ne kadarının hangi alacağa ait olduğunu dava sonuna kadar açıklamamıştır. Bu durumda toplam istediği miktarı her bir alacak için müsavi(eşit düzeyde) (1.000,00 TL:3)=333,33 TL istediği kabul edilmeli; 333,33 TL hafta tatili, 333,33 TL genel tatil ücreti talebi red edilmeli, fazla çalışma alacağı olarak (333,33 TL+64.540,00 TL)=64.873,00 TL talep ettiği kabul edilmeli ve davalı yararına verilecek avukatlık ücreti davalıdan alınacak yargılama gideri buna göre belirlenmelidir. Mahkemece davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları için istediği toplam miktarı sadece fazla ücreti alacağı için istemiş gibi değerlendirip, sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir. O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.