Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2013/2974 · K. 2013/1810

7. Hukuk Dairesi         2013/2974 E.  ,  2013/1810 K. "İçtihat Metni" Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı başarılı bir çalışan olup iş akdinin 15/12/2011 tarihinde haksız yere sona erdirildiğini, savunmasının alınmadığını, fesih sebebinin açıkça bildirilmediğini, performans düşüklüğünün Yargıtay kararları gereği fesih sebebi olamayacağını, feshin geçersiz olduğunu belirterek, feshin geçersizliğine işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili tüm koçluk çalışmaları ve gelişim planları ile verilmiş olan birçok yazılı ikaza rağmen kendisi ile birlikte belirlenen gelişim hedeflerine bir türlü ulaşamayan özellikle ziyaret edilecek doktor ve eczane seçimi ile hedeflenen/planlanan ziyaret sayılarını gerçekleştirmede başarılı olamayan davacının iş sözleşmesinin tanıtım görevindeki yetersizliğine istinaden geçerli nedenle sona erdirildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme işçinin ziyaret planlarına uymamak, bu sektörde kullanılan aylık raporlama ve ay sonunda da gerçekleşen ziyaret bildirimlerini yapmamak gibi eylemleri sebebi ile performansın düşük kabul edilebilir ise de bu düşüklüğün tespiti bakımından zaman aralıklarının ne olduğu, ziyaret oranlarının miktarına göre kimin başarılı, kimin başarısız sayıldığı, hangi orandaki ziyaretlerde uyarı verileceği, bu durumda neler yapılacağı, buna rağmen durum düzelmezse kaç uyarıdan sonra iş akdinin feshedileceğine dair somut ve objektif kuralların neler olduğu açıklanmadığı, ../. 2013/2974-1810 S.2 Mayıs 2011 den itibaren gerçekleşen 7 aylık dönemde bu kuralların feshi gerektirecek şekilde gerçekleştiğinin işverence ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar vermiştir. Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir. Yetersizlikten kaynaklanan nedenler; işçinin ortalama benzer işi görenlere göre daha az verimli çalışması, gösterdiği niteliklerden beklenenden daha düşük performansa sahip olması, işe yoğunlaşmasının giderek azalması, işe yatkın olmaması, öğrenme ve kendisini geliştirme konusunda yetersiz kalması, sık sık hastalanması, çalışamaz duruma getirmemekle birlikte işini gerektiği şekilde yapmasını devamlı olarak etkileyen hastalığa yakalanması ve uyum yeterliliğinin azalması gibi işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen sebeplerdir. 4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Mahkemece iş akdinin feshine dair somut ve objektif kuralların neler olduğu açıklanmaması, Mayıs 2011 den itibaren gerçekleşen 7 aylık dönemde bu kuralların feshi gerektirecek şekilde gerçekleştiğinin işverence ispatlanamaması gerekçesi ile feshin geçersiz olduğu kabul edilmiştir. Dosya içerisinde davacıdan beklenen objektif kriterlerin bulunduğu ancak 26.07.2011 tarihli ... davacı ile birlikte bölgedeki önemli hekim ve eczacıların ziyaret edildiği, davacının dönem broşür ve mesajlarını başarılı bir şekilde hekimlere aktardığının belirtildiği anlaşılmıştır. Tüm bu somut olgular karşısında davacıya verilen hedefin sorumlu olduğu bölgenin genişliği, trafik durumu gibi hususlar dikkate alınarak emsal işçi ile karşılaştırma yapılarak, uzman bilirkişi incelemesi de yaptırılıp bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.