Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2013/2989 · K. 2013/24702

2. Ceza Dairesi         2013/2989 E.  ,  2013/24702 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa ait adli sicil kaydından sabıkalı olduğunun anlaşılması karşısında , hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6-a. maddesinde gösterilen, “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel (objektif) koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Yasanın 145. maddesinde tanımlanan “değerin azlığının” yeni yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda sanığın müşteri olarak girdiği marketten üzerinde saklayabileceği miktarda gıda malzemesi alarak çıktığı sırada yakalandığının anlaşılması karşısında, koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması ve adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan cezaların,5237 sayılı TCY.nun 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrirler hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında TCY.nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasının, aynı Yasanın 35.maddesi gereğince ¾ oranında indirilmesi sırasında hapis cezasının 6 ay yerine 8 ay olarak yazılması, sonuç cezanın doğru tayin edilmesi karşısında, yazım hatası olarak kabul edilerek mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.