Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2013/303 · K. 2013/17106

11. Hukuk Dairesi         2013/303 E.  ,  2013/17106 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.09.2012 tarih ve 2012/12-2012/456 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkillerinin 22/08/2011 tarihinde davalı şirkete ait uçakla gerçekleştirilecek Antalya'dan Malatya'ya dönüş uçuşu için, uçuştan 2 saat önce havalimanına ulaştıklarını ancak davalı şirketin bankosunun aktif olmadığını gördüklerini, yetkili ile konuştuklarında saat 23.00'daki Antalya-Malatya uçağının iptal edildiğini öğrendiklerini, müşteri hizmetlerini aradıklarında bir hafta önce uçağın iptal edildiğini ve kendilerine ulaşamadıklarını bildirdiklerini, müvekkili Levent'in doktor olduğunu ve ertesi gün mesaisi bulunduğundan dava dışı bir başka firmaya ait saat 03.50 uçağı ile önce İstanbul'a, daha sonra da 04.40 uçağı ile Malatya'ya aktarmalı olarak uçuş yaptıklarını, bu uçuş için eşi ve kendisi için 363'er TL, kızı için de 29,00 TL olmak üzere toplam 755,00 TL ödediğini, süt bebeği olan çocuklarının olumsuz ortamlarda geçirdiği sıkıntılı saatler, görevine geç kalması, Antalya havaalanında 7 saat süreyle beklemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek, 127,50 TL bilet bedeli, 755,00 TL dava dışı uçak firmasından aldıkları bilet bedeli olmak üzere toplam 882,50 TL maddi, kendisi ve eşi için ayrı ayrı 3.000,00 TL ve çocukları için de 2.000,00 TL olmak üzere toplam 8.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, öncelikle işbölümü ve yetki itirazında bulunarak, davaya konu uçak seferinin iptalinin telefonla davacıya bildirilmek istenildiğini, ancak ulaşılamadığını ve yine e-mail adresiyle de davacının durumdan haberdar edildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, maddi tazminat talebi yönünden, davalı şirket uçak seferinin iptal edildiğinin e-mail üzerinden elektronik mesajla davalılara bildirildiğini iddia etmiş ise de, davalı şirketin müşterisi olan davacılara ulaşmak için yeterli çabayı göstermediği, bir defa telefonla aramakla yetinildiği ve ulaşılamadığı halde bir daha aranmadığı, eyleminde kusurlu olduğu, manevi tazminat talebi yönünden ise davacıların bir yaşındaki çocukları ile havalimanında beklemek, saatler sonra aktarmalı olarak evlerine ulaşmak, ertesinde işlerine geç gitmek zorunda kaldıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; 755,00 TL maddi tazminat ile) davacılardan Defne Nil için 500,00 TL, davacı ... için 1.000,00 TL ve Yeşim için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.500,00 TL manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin davacılar ... ve ...’a yönelik tüm temyiz itirazlarının reddiyle anılan davacılar yönünden yerel mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. 2- Davalı vekilinin, davacılardan ... bakımından verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; HUMK’nın 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 27.09.2012 tarihi itibariyle 1.690,00 TL'dir. Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı söz konusu olup, davacı ... yönünden açılan manevi tazminat davasının kabul edilen kesimi nazara alındığında anılan davacı yönünden davada hükmedilen tutar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşıldığından ve kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin davacılardan ... yönünden verilen karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacılar ... ve ...’a yönelik tüm temyiz itirazlarının reddiyle anılan davacılar yönünden verilen hükmün ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı ... yönünden verilen hükme yönelik temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 15,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.