Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2013/3108 · K. 2014/600

1. Ceza Dairesi         2013/3108 E.  ,  2014/600 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım, silahla yaralama. HÜKÜM : 1- Sanık ... için; Maktul ... ...'yi kasten öldürme suçundan TCK'nun 81/1, 29, 62, 53/1, 54/4. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası. 2- Sanıklar ... ve ...'nin kasten öldürmeye yardım etme suçundan beraatlerine, 3- Sanık ... için; mağdur ...'u silahla Yaralamak Suçundan TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca 3.000.TL adli para cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA 1- Sanık ... ...’in “kasten yaralama” suçundan verilen adli para cezası, miktarı itibariyle 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesine göre kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, müdafiinin bu suça yönelik temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık ...’in “kasten öldürme” suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sanıklar ... ... ve...’un “sanık ...’in işlediği kasten öldürme suçuna yardım” suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden yapılmıştır. 2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in “kasten öldürme” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ... ve ...’un “sanık ...’in işlediği kasten öldürme suçuna yardım” suçları yönünden, elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunduğu gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin öldürme kastının bulunmadığına, tahrikin derecesine; katılanlar vekilinin sanıklar ... ... ve ...’un da cezalandırılmaları gerektiğine, haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 10/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.