Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2013/3110 · K. 2013/3690

22. Hukuk Dairesi         2013/3110 E.  ,  2013/3690 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi AVUKAT ... DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, davayı görev yönünden reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, Türkiye Futbol Federasyonu (TFF) Teknik Sorumlu Sözleşmesi gereğince 01.12.2011 – 31.05.2012 tarihleri arasında teknik sorumlu olarak çalışan davacıya 15.06.2012 vadeli 20.000,00.-TL bedelli senet verildiğini ancak karşılığında herhangi bir ödeme yapılmadığını, Profesyonel Futbolcuların Statüsü ve Transferleri Talimatının (PFSTT) transfer yasağı başlıklı 12. maddesinin 1. bendi gereğince futbolcuya kesinleşmiş mahkeme kararı gereği borcu olan Kulübün yeni transfer ettiği futbolcular için lisans çıkartabilmesi ve bu futbolcuların davalı kulüp adına oynayabilmeleri için borçlarını ödemek zorunda olduğunu ileri sürerek 20.000,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 4/g maddesi kapsamında sporcu vasfında olan antrenörün alacak hakkı için iş kanunu hükümleri uygulanamayacağından genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemesinde davanın görülmesi gerektiğini, davacı ile davalı Kulüp arasında yapılan 14.03.2012 tarihli Profesyonel Futbolcu Sözleşmesi Fesihnamesi sonucu 01.12.2011 tarihli 2011/2012 dönemini kapsayan profesyonel teknik adam sözleşmesinin sona erdirildiğini, davalı kulübün davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, 5894 sayılı Türkiye Futbol Federasyonunun Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanunla uyuşmazlıkların çözüm yeri olarak arasında uyuşmazlık Çözüm Kurulunun da bulunduğu İlk Derece Hukuk Kurulları ile bunların üstünde olmak üzere Tahkim Kurulu gösterilmişse de, bu kurulların görevine girecek uyuşmazlıklara ilişkin açık bir düzenleme getirilmediği, ancak TFF Ana Statüsünün 56. maddesine göre, taraflar arasında Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun görevinin kabul edildiğine dair bir anlaşma bulunduğu ispat edilmediğinden davaya bakma görevinin genel mahkemelerde ve bu bağlamda davanın niteliği itibariyle Asliye hukuk mahkemesinde olduğu gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir. Kararı süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir. Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanun'u kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır. 6100 sayılı Kanun'un 114/1. maddesine göre mahkemenin görevi dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen ve öncelikle dikkate alınmalıdır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'na göre, bir uyuşmazlığın iş mahkemesinde görülebilmesi için işçi sayılan kişilerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuki uyuşmazlığın bulunması gerekir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrasının g bendi uyarınca, “sporcular” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. 29.03.2011 tarihli 27903 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Bazı Yasalarda Değişiklik Yapan 6215 sayılı yasanın 10., 11 ve 12. maddeleri ile 3289 sayılı Gençlik ve Spor Genel müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda bazı değişiklikler yapılmış, Spor Federasyonlarının oluşumu ve federasyon bünyesinde oluşturulacak kurullarla ilgili düzenlemelere yer verilmiştir. 5894 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanunla uyuşmazlıkların çözüm yeri olarak İlk Derece Hukuk Kurulları (ki bunlar arasında uyuşmazlık Çözüm Kurulu da yer almaktadır) ile bunların üstünde olmak üzere Tahkim Kurulu gösterilmişse de, bu kurulların görevine girecek uyuşmazlıkların nelerden ibaret olduğu konusunda açık bir düzenleme getirilmemiş, bu düzenleme TFF ana statüsüne bırakılmıştır. Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun görev ve yetkileri de Futbol Federasyonunun ana statüsünde belirlenmiştir. TFF ana statüsünde TFF Genel Kurulunca yapılan değişiklik 21.7.2011 tarih ve 28001 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Ana Statünün 21.7.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren değişik 56.maddesi gereğince Kulüpler, futbolcular teknik direktörler, antrenörler, futbolcu temsilcileri, sağlık personelleri ve müsabaka organizatörleri aralarındaki futbolla ilgili her türlü sözleşmeden doğan ihtilafların çözümü için uyuşmazlık çözüm kurulunun yetkisini kabul edip etmemekte serbesttirler. Uyuşmazlık Çözüm Kurulu’nun yetkili olabilmesi için tarafların ihtilafın ortaya çıkmasından sonra kurulun yetkisini yazılı olarak kabul etmeleri şarttır. Aynı madde gereğince, sportif cezalarla, yetiştirme tazminatına ilişkin ihtilaflar münhasıran uyuşmazlık Çözüm Kurulu önünde çözülür. TFF Yönetim Kurulunun 04.08.2010 tarihli Teknik Adamların Eğitimi Ve Sınıflandırılması Talimatının, Kısaltmalar ve Tanımlar başlığı altındaki 2/h-ı maddesinde “Teknik direktör, antrenör ve çalıştırıcıları”, teknik adam olarak belirtilmiş, aynı maddenin i ve j bentlerinde “Antrenör”, TFF tarafından düzenlenen kurslardan mezun olarak, -Antrenör Lisansı- almış veya TFF Yönetim Kurulunca belgelerinin denkliği kabul edilmiş olan kişi, “Teknik Sorumlu” ise, Profesyonel ve amatör takımları olan kulüpler ile imzalamış oldukları -Teknik Sorumlu Sözleşmesine dayanarak görev yapan kişi olarak tanımlanmıştır. Aynı Talimatın 3. maddesinde antrenörler ve teknik direktör sınıflandırılarak teknik direktörün, TFF tarafından düzenlenen “Teknik Direktör Kursu”ndan mezun olarak “Teknik Direktör Lisansı” almış veya TFF Yönetim Kurulunca belgelerinin denkliği kabul edilmiş olan eğitici kişiler olduğu belirtilmiştir. Öte yandan, Ağustos 2010 tarihli Teknik Adamların Statüsü ve Çalışma Esasları Talimatının, Tanımlar başlığı altındaki 2/h. maddesine göre, teknik adam; “ teknik sorumlu, antrenör ve amatör çalıştırıcıları” olarak tanımlanmış, 3. ve 4. maddelerinde teknik adamlar, profesyonel ve amatör lisanslı olarak farklı statüde değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Bu düzenlemelere göre; antrenör, gerekli bilgiyi bilim ışığında sporcunun başarısı için kullanan daha sonra bu bilgileri spor becerileri ve strateji ile birleştiren kişi; teknik direktör ise, eğitim sonucu aldığı teknik bilgileri sporcunun ve doğal olarak çalıştırdığı takımın başarısı için kullanan daha sonra bu bilgileri spor becerileri, strateji ve eğitici kimliği ile birleştiren ve antrenör ve yardımcıları aracılığı ile uygulatan, eğiten, bu anlamda direktif veren kişi olarak tanımlamak mümkündür. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 23.05.1960 gün ve 11-10 ile 10.05.1974 gün ve 3-4 sayılı kararları uyarınca özellikle iş hukukunda istisnai hükmün genişletilerek değil, dar yorumlanması gerekir. İşçiler yararına konulan hükümlerin, işçiler yararına yorumlanması asıldır. Yukarda ki tanımlar ve içtihadı birleştirme kararları ışığında sporla doğrudan uğraşan sporcunun iş kanunu kapsamında kalmadığı açıktır. Ancak doğrudan aktif spor yapmayan, sporcuyu aktif spor yapması için hazırlayan antrenör ve teknik sorumlu ile aktif görevi daha çok direktif vermek olan ve takımı başarıya ulaştırma görevi de bulunan teknik direktörün sporcu sayılmaması ve iş kanunu kapsamında bir işçi olarak kabul edilmesi, bu şekilde çalışan teknik direktör veya teknik sorumlunun kulüpleri olan işverenle arasındaki iş sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıkların iş mahkemesinde görülmesi gerekir. İş güvencesi hükümleri dışında, İş Kanununda işçilik alacakları ile ilgili tahkim şartı öngörülmediğinden, teknik direktör veya teknik sorumlu ile işveren arasındaki uyuşmazlıkların çözümü için, açık yasa düzenlemesi dışında bağlı bulunduğu federasyonun yönetmelik veya genelge ile özel hukuk kurulu ve tahkim kurulu öngörmesi, iş mahkemesinin görevini ortadan kaldırmayacaktır. Dosya içeriğinde göre; taraflar arasında imzalanan 02.12.2011 tarihli Teknik Adam Sözleşmesinde davacının Profesyonel Takım Teknik Sorumlusu olduğu, lisansının UEFA /A lisansı olduğunun belirtildiği, davacının sporcuyu aktif spor yapması için hazırlayan teknik sorumlu ve eğitici kişi olduğu, davalı kulüpte 01.12.2011-31.05.2012 dönemi için ve 2011-2012 futbol sezonundan kaynaklanan ücretin ödenmediğini ileri sürerek dosyaya mübrez kıymetli senette belirtilen 20.000,00 TL bedelin tahsili talebinde bulunduğu, uyuşmazlıkta mecburi tahkimin uygulanması imkanı olmadığı gibi ihtiyari tahkimin de taraflarca benimsenmediği, Uyuşmazlık Çözüm Kuruluna uyuşmazlığı çözüm yetkisi tanındığına dair davalı kulüp tarafından herhangi bir başvuruda bulunulmadığı anlaşılmaktadır. O halde dava görevli iş mahkemesinde açıldığından verilen görevsizlik kararında isabet bulunmamaktadır. İşin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve kanuna aykırı olup, bozma sebebi olmakla davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazının kabul edilmesi ve hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.02.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi. MUHALEFET ŞERHİ Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.25.02.2013 Üye ...