Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2013/32090 · K. 2015/1885

15. Ceza Dairesi         2013/32090 E.  ,  2015/1885 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir. Katılan ...’ın sahibi olduğu güzellik merkezinde temyiz dışı sanık ...’ın zayıflama programı gördüğü, ancak aldığı hizmetten memnun kalmaması ve katılanın güzellik merkezini taşıması nedeniyle, ödediği parasını geri istediği, bu nedenle taraflar arasında tartışma başladığı, tartışma esnasında Gülay’ın yanında bulunan erkek kardeşi sanık ...’ın katılana ait iş yerindeki eşyalara yumruk vurarak kırdığı, Gülay’ın anne ve babası olan sanıklar Ömer ve Ulviye'nin de işyerinde çalışanlara hakaret ettikleri, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda, 1-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde, Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE, 2-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz incelemesinde, Sanıkların atılı suçu işlediklerine dair, mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, haklarında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.