Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2013/3376 · K. 2013/4799

1. Ceza Dairesi         2013/3376 E.  ,  2013/4799 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : 1-Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle, 5237 Sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 62/1, 63, 54 maddelerince 10 yıl hapis cezası, 2-Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle, CMK.nun 223/2-e maddesince BERAAT Adli ara verme nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 331/3 maddesi gereğince yetkili Nöbetçi Ceza Kurulunca incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi. TÜRK MİLLETİ ADINA 1- Temyiz dilekçesinin kapsamına göre; sanık müdafiinin açıkça mahkumiyet kararını temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan beraat hükmü inceleme dışı bırakılmıştır. 2- Sanık ... hakkında mağdure...'yi kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan hüküm yönünden; a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdure... ve sanık ...'in olay tarihinden önce arkadaş oldukları, mağdur ...'nin olay günü Ixır cafe isimli işyerinde ... isimli şahısla samimi olduğunu gören sanığın evine giderek çift kırma av tüfeğini alıp geldiği, işyeri çıkışında ...'un aracının ön yolcu koltuğunda oturmakta olan mağdur ...'yi hedef alarak etkili mesafeden av tüfeği ile iki el ateş ettiği, ilk atışın aracın ön kaput kısmına isabet ettiği, ikinci atış ile...'yi baş, göğüs ve batın bölgelerinden çok sayıda saçma tanesiyle, sağ glob perforasyonu nedeniyle sağ gözde işlev kaybına neden olacak ve basit bir tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaraladığı, sol sklera ve sol temporalde yabancı cisim çıkarılımı operasyonu yapıldığı, korneadaki yabancı cismin endotelde olması nedeniyle izlenmesine karar verildiği olayda; kasten yaralamanın kişinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olması ve bu suçun silahla işlenmesi halinde öngörülen hapis cezasının sekiz yıldan az olamayacağı; olayımızda olduğu gibi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 86/1.maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren nedenlerin bulunması halinde bu cezanın üst sınırının on iki yıl on sekiz aya kadar ulaşabileceği (TCY'nın 86/1 ,86/3-e,87 12-b,87 12-son); on iki yıl on sekiz ay hapis cezasının kasten yaralama suçları için öngörülen cezanın üst sınırı olduğu, anılan sekiz yıl hapis cezasının bu cezanın yarısından (altı yıl dokuz aydan) fazla olduğu; kasten insan öldürmeye teşebbüs suçu için öngörülen cezanın, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre, dokuz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası olduğu (TCY'nın 35/2); Anılan suçlar arasında hiyerarşik bir denge (önem sırası, daha ağır bir ceza ile cezalandırmayı gerektirme hali) bulunduğu; uygulamada birliğin sağlanması için bu dengenin korunması gerektiği, 35.maddenin uygulanmasında esas alınması gereken tek "ölçüt" ün "meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı" olduğu; 35. madde uyarınca cezanın alt ve üst sınırlar arasında belirlenmesinde yargıca takdir hakkı tanınmış ise de, takdirde yanılgı bulunup bulunmadığını denetlemenin, uygulamada birliği sağlamakla görevli Yargıtay'a ait olduğu; "tehlike" sözcüğünün, büyük bir zarara ya da yok olmaya yol açabilecek bir durum ya da şey olarak, "zarar" sözcüğünün, bir şeyin, bir olayın yol açtığı kötü sonuç olarak tarif edildiği; bir olayda, olayımızda olduğu gibi, tehlike (atışların isabet etmemesi) ve zarar (yara meydana getirilmesi) hallerinin birlikte bulunmasının mümkün olduğu konuları göz önünde tutularak somut olaya bakıldığında; 35.madde uyarınca, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre, cezanın üst sınıra yakın tayini gerektiği anlaşıldığı halde, on iki yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. b) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği tayin kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, gönüllü vazgeçmeye, haksız tahrikin varlığına, TCK.nun 35 ve 62. maddelerinin derecesine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 19/08/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.