Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2013/3414 · K. 2013/29954

12. Ceza Dairesi         2013/3414 E.  ,  2013/29954 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle yaralama Hüküm :TCK'nın 89/1, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay tarihinde sanık sevk ve idaresindeki otobüs ile Atatürk Bulvarını takiben Kızılay istikametine seyir halindeyken, olay mahalli olan ışık kontrollü kavşağa geldiğinde duramayarak, kırmızı ışıkta beklemekte olan otobüse arkadan çarpması sonucunda, kendi aracında yolcu olarak bulunan katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; tam kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak; temel cezanın asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın olayda kusurunun bulunmadığına ve beraat hükmü kurulması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında tam gün birim sayısı üzerinden hükmedilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, uygulanan maddenin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan "TCK'nın 52." ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 52/2." şeklinde değiştirilmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.