Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2013/3441 · K. 2013/11494

(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3441 E.  ,  2013/11494 K. "İçtihat Metni" Irza geçme, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma ve unvan gaspı suçlarından sanık ...; ırza geçme suçundan sanıklar..., ... ve ...; reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından sanık ...; fuhuş için kadın tedarik etme suçundan sanıklar ..., ... ve ... ve ırza geçme ile fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından sanık ...'un yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nun atılı suçlardan beraatine, sanıklar ..., ... ve...'nın reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan, sanıklar ... ve ...'ın reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından, sanıklar ..., ... ve ...'ın fuhuş için kadın tedarik etme suçundan mahkûmiyetlerine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2005 gün ve 2003/69 Esas, 2005/592 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi; Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerini temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından ve gerekçeye yönelik temyiz de bulunmadığından, sanık müdafiin bu hükümlere ilişkin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin diğer temyizlerle sınırlı olarak yapılmasına karar veridikten sonra gereği düşünüldü: Oluşa uygun olarak sanıklar..., ..., ... ve ...'in işledikleri kabul olunan reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma, sanık ...'a isnat edilen reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tedarik etme, sanıklar ..., ..., ... ve ...'e isnat edilen fuhuş için kadın tedarik etme suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 24.01.2003'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.