Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2013/36949 · K. 2015/15642

22. Hukuk Dairesi         2013/36949 E.  ,  2015/15642 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalılara ait işyerinde 17.11.2007-31.12.2009 tarihleri arası çalıştığını, bu tarihte yapılan haksız fesihle ilgili açılan işe iade istemli dava sonunda davacının işe iadesine karar verildiğini, kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmesi üzerine işe iade talebinde bulunulduğunu ancak davacının işe başlatılmadığını, bu sebeple işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süreye ilişkin ücret talebi ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar Cevabının Özeti: Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük çalışma sürelerine göre fazla çalışma saatleri belirlenirken ara dinlenme yarım saat olarak esas alınmıştır. Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir. Somut olayda davacının günlük çalışması 07:00-16:00 saatleri arası dokuz saat kabul edildiğine göre ara dinlenmenin yukarıda açıklanan kanun ve ilkeler uyarınca bir saat olarak dikkate alınması gerekirken yarım saat olarak kabulü hatalı olup bozma sebebidir. 3-Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık da, hüküm altına alınan işçilik alacaklarına uygulanacak faizin başlangıç tarihi ve zamanaşımı hususunda toplanmaktadır. Dava tarihinden önce davalı işveren, dava konusu işçilik alacakları bakımından temerrüde düşürülmediği halde hüküm altına alınan tazminat ve alacaklara dava ve ıslah tarihi yerine tazminat ve alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır. Ayrıca davacı işçinin feshin geçersizliğinin tespiti üzerine kanuni süre içerisinde işe başlamak üzere davalı işverene başvurduğu, davalı işverence işe başlatılmadığı, işe başlatmama tarihinin fesih tarihi olmakla kıdem tazminatı faiz başlangıcı olarak sözü edilen fesih tarihi dikkate alınmalıdır. Hükümde kıdem tazminatı faiz başlangıcı tarihi yanlış tespit edilmiştir. Belirtilen bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Davacı, mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacağı yönünden davasını ıslah etmiştir. Davalı, ıslah dilekçelerine karşı süresinde zamanaşımı definde bulunmuştur. İşçi ücretlerine ilişkin davalar beş yıllık zamanaşımına tabidir. Fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacağı bu tür alacaklardandır. Bu sebeple ıslahla talep edilen fazla çalışma ve genel tatil alacağından, ıslah tarihinden geriye doğru beş yılın dışında kalan kısmı zamanaşımına uğramıştır. Mahkemece yapılacak iş, ıslahla talep edilen ve zamanaşımına uğramayan fazla çalışma ve genel tatil ücret alacağı, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak belirlenmeli ve oluşacak sonuç doğrultusunda fazla mesai ve genel tatil ücreti alacağı hakkında bir karar verilmelidir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 29.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.