Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2013/37164 · K. 2015/11606

22. Hukuk Dairesi         2013/37164 E.  ,  2015/11606 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir. Davalılar davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir Karar davalı ... Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Taraflar arasında fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı ve günlük ara dinlenme süreleri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir. Somut olayda, şahit anlatımlarına göre davacının bir ay haftada iki gün 07:00-19:00, haftada üç gün 07:00-16:00 saatleri arası; diğer ay ise haftada üç gün 10:00-19:00 ve iki gün 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığının kabul edilmiş olması dosya içeriğine uygundur. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplama yapılırken günlük yirmibeş dakika ara dinlenme süresi düşülmüş olup ara dinlenme süresinin günlük çalışma süresine göre 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesine uygun olarak oniki saat çalıştığı günler için birbuçuk saat, dokuz saat çalışılan günlerde ise bir saat olarak hesaplanması gerekmektedir. Haftada beş gün çalışan davacının belirtilen çalışma sisteminde günlük kırkbeş saati aşan fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığı anlaşıldığından anılan isteğin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 25.03.2015 günü oybirliği ile karar verildi.