Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2013/37484 · K. 2016/3384

4. Ceza Dairesi         2013/37484 E.  ,  2016/3384 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama HÜKÜMLER : Beraat Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Davaya katılmasına karar verilen suçtan zarar gören ...'ın hükümden sonra 08/04/2014 tarihli dilekçe ile sanık hakkında şikayetinden vazgeçtiğini ve temyiz davasını geri aldığı beyan etmesi karşısında, CMK'nın 243. maddesi uyarınca katılma kararının hükümsüz kaldığı ve temyiz edenin buna yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suçtan zarar gören ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2-Katılan ... vekilinin temyizine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığın, olay tarihinde, aralarında ailevi meseleler yüzünden anlaşmazlık bulunan şikayetçilerin evine gittiği, aralarında çıkan tartışma neticesinde şikayetçilere sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, katılan ...'a yumruk savurmak suretiyle yaralamaya teşebbüs ettiği ve ablası olan şikayetçi ...'ı "şunun çocuğunu elinden alın ağzını burnunu kırayım" şeklindeki sözlerle tehdit ettiği katılanların aşamalardaki samimi anlatımları ile tanıkların bu anlatımları doğrulayan beyanlarından anlaşılmasına ve taraflar soruşturmadaki beyanlarından yargılamada bahsetmezse bu aykırılığın kendilerine mahkemece sorulması gerektiği gözetilmeden yasal ve yerinde olmayan gerekçeler ile beraat kararı verilmesi, Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.