Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2013/380 · K. 2014/20752

11. Ceza Dairesi         2013/380 E.  ,  2014/20752 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenlemek HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine Sanık ... Aktaş hakkında mütalaa verilmeyen 2005 sanık ... hakkıda 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından da dava açılmasına rağmen bir karar verilmemiş ise de mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür. I- Sanık ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, II- Sanık ... hakkında 2005 sanık ... hakkında ise 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.12.2006 gün ve 2006/11-301 Esas, 2006/296 sayılı kararında da açıklandığı üzere “belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma” başlığı altında yeni sistemde güvenlik tedbiri olarak düzenlenmiş bulunan ve hapis cezası mahkumiyetinin yasal sonucu olan hak mahrumiyetlerinin kararda gösterilmemiş olsa bile kazanılmış hakka konu olamayacağından, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin infaz sırasında dikkate alınması mümkün görülmüş, mahkemece CMK'nun 217. maddesi uyarınca dosyadaki delilleri değerlendirerek yüklenen suçun sübutu erdiğine dair kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşencesine iştirak edilmemiştir. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı artırıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.