Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2013/41 · K. 2013/17619

17. Hukuk Dairesi         2013/41 E.  ,  2013/17619 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı Güvence Hesabı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, trafik sigortasız aracın karıştığı kazada vefat edenin yakınlarına ödeme yaptıklarını belirterek 8.703,00.-TL maddi tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir. Davalı ..., davanın reddini savunmuştur. Davalı ... vekili, aracı harici olarak kaza tarihinden önce sattıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; trafik sigortasız aracın sürücüsünün % 75 kusurlu olduğu kabul edilerek, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalı ...'ın aracı kaza tarihinden önce satmış olması nedeni ile bu davalı yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden 6.527,00.-TL maddi tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı Güvence Hesabı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ...'nın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir. 2-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden; Dava, Güvence Hesabı tarafından zarar görenlere ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkin tazminat davasıdır. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/D bendinde, motorlu araçların satış ve devirlerinin Trafik Tescil Müdürlüklerinde veya Noterliklerde yapılacağı öngörülmektedir. Ancak böyle bir satış ve devir işlemi araç üzerindeki mülkiyet hakkını devre elverişlidir. Bu devrin yöntemince aracın kayıtlı olduğu tescil müdürlüğüne bildirilmemesi yüzünden aracın tescil kaydında bir değişiklik yapılmaması satışa konu aracın mülkiyetinin geçişini engellemez ise de, anılan yasa maddesinde belirtilen türden resmi bir satış ve devir işlemi yapılmaksızın, satış işlemine dayalı olarak işleten sıfatının ve araç üzerindeki mülkiyet hakkının devredildiğinin kabulü mümkün değildir. Bu bakımdan mahkemece, davalı ...'ın malik ve işleten sıfatı bulunduğundan, bu davalı yönünden de işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, tanık beyanına göre, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...'nın temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı Güvence Hesabı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 424,71 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 12.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.