Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2013/4136 · K. 2014/14634

14. Ceza Dairesi         2013/4136 E.  ,  2014/14634 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 14 - 2012/44942 MAHKEMESİ : Manyas Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 15.11.2011 NUMARASI : 2011/81 Esas, 2011/ 135 Karar SUÇ : Kötü muamele, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: TCK.nın 232. maddesinin, yaralama, tehdit, hakaret gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında kalan, mağdurlara karşı şefkat ve merhametle açıkça bağdaşmayan çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma gibi eylemler olduğu, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, soruşturma aşamasında mağdurlar Yusuf ve Kaan'ın anlatımları, sanığın mağdur Yusuf'u olay günü su hortumu ile ayaklarının altına vurarak darp ettiğine ve ders alması için ellerini ve ayaklarını bağladığına ilişkin ikrara dayalı savunması, mağdurlar Yusuf ve Kaan hakkında basit bir tıbbi müdahele ile giderilebilecek ölçüde alınan adli raporlar ve raporlarda mağdur Kaan'a karşı darp dışında kötü muamele tarif edilmemesi, mağdur Diyar'a karşı herhangi bir darp ve kötü muamele tarif ve tesbit edilmemesi karşısında, sanığın iddinamede mağdur Yusuf'a yönelik olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma olarak tarif edilen eylemin kötü muamele ve darp eyleminin ise kasten yaralama suçları olduğunun kabulü ile sanığın TCK.nın 232/2, 86/2, 86/3-a maddelerince, mağdur Kaan'a yönelik tarif edilen kötü muamele ve kasten yaralama suçlarından ise sadece kasten yaralama suçunun subüt bulduğu anlaşıldığından, TCK.nın 86/2, 86/3-a maddelerince cezalandırılması, sanığın mağdur Diyar'a yönelik olarakda kötü muamelede bulunduğuna ilişkin mahkûmiyetine yeterli, kesin, inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi, Sanığın eylemini velâyet hakkını kötüye kullanarak gerçekleştirdiği halde anılan Kanunun 53/5. maddesinde öngörülen hak mahrumiyetine hükmolunmaması, sanık hakkında TCK 232/2. maddesince hükmedilen 5 ay hapis cezasından aynı Kanunun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 4 ay 5 gün hapis cezası yerine, TCK.nın 61/6. maddesine aykırı olarak 125 gün hapis cezası verilmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.05.2009 gün ve 2009/2-2 Esas, 2009/115 sayılı Kararında vurgulandığı gibi sanığın adli sicil kaydına konu olan Manyas Sulh Ceza Mahkemesinin 29.04.2009 gün ve 2007/237 Esas, 2007/43 Karar sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibarıyla 1412 sayılı CMUK.nın 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüree esas olmayacağı, hükme esas alınan diğer sabıkanın ise, adli sicilden silinme koşullarının oluştuğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.