Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2013/4269 · K. 2013/10750

7. Hukuk Dairesi         2013/4269 E.  ,  2013/10750 K. "İçtihat Metni" Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin sağlık sebepleri ile davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, davacının haklı bir sebep olmaksızın iş akdini feshettiğini, davacının işverenden herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Somut olayda; mahkemece gerekçesinde, davacının şoför olması sebebiyle Karayolları Trafik Kanununa göre 8 saati aşan şekilde araç kullanmasının söz konusu olamayacağı değerlendirmesi ile davacının fazla mesai alacağının bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Söz konusu değerlendirmeye karşın takometre kayıtları üzerine gerekli incelemeler yaptırılarak davacının çalışma gün ve saatleri tam olarak belirlenmemiştir. Ayrıca tanık anlatımları ve dosya kapsamından davacının araç kullanmak dışında kullandığı araç ile taşıması yapılan yakıtın yüklenmesi ve boşaltılması işlemlerine de nezaret ettiği, yine yükleme boşaltma esnasında beklemeler yaşandığı anlaşılmaktadır. Tüm bu aracın yüklenmesi ve boşaltılmasına dair işlemlerin de çalışma zamanına dahil olduğu unutulmamalıdır. Bu nedenle takograf kayıtları getirtilerek bu kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, bu kayıtlar ile araç takip sistemi kayıtları ve rafineri giriş çıkış kayıtları karşılaştırılmalı, yukarıda belirtildiği üzere aracın yüklenmesi ve boşaltılmasına dair işlemlerde geçen süreler dikkate alınmalı, bu hususta tanık ifadeleri dikkate alınmalı ve son olarak davalı işyerinde davacı ile aynı işi yapan işçilerle ilgili fazla çalışma ücreti talebinin kabul edildiğine ilişkin yargı kararları da gözden kaçırılmaksızın (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 21.11.2012 tarih ve 2012/10579-38873 E.-K. vb) yapılacak araştırma sonucu davacının fazla çalışma ücreti alacağı bulunup bulunmadığı belirlenmeli iken eksik araştırma ile bu alacak talebinin reddine karar verilmiş olması isabetsizdir. SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.