Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2013/452 · K. 2013/5802

7. Ceza Dairesi         2013/452 E.  ,  2013/5802 K. "İçtihat Metni" 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 51/2-a maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Söke Cumhuriyet Başsavcısı ... hakkında Manisa Emniyet Müdürlüğü Akhisar Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğince düzenlenen 05.11.2011 tarihli tespit tutanağı üzerine, 140,00 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına dair, Aydın 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2011 tarihli ve 2011/2063 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 30.03.2012 tarihli ve 2011/2063 değişik iş sayılı kararına keza yapılan itirazın kabulü ile anılan Mahkemenin 30.03.2012 tarihli ve 2011/2063 değişik iş sayılı kararının kaldırılmasına ve 140,00 Türk Lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair Nazilli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 25.07.2012 tarihli ve 2012/1641 değişik iş sayılı kararına Aydın Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesinin Söke Ağır Ceza Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yapılan itirazın kabulüne ilişkin NAZİLLİ 1.Ağır Ceza mahkemesinin 14.09.2012 tarihli ve 2012/1900 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10.12.2012 gün ve 70124 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2012 gün ve KYB. 2012-312307 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7.Ceza Dairesinin 22.03.2011 tarihli ve 2008/8692 esas, 2011/2918 karar sayılı ilamında da değinildiği üzere, idari para cezasını gerektiren eylemin 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 93.maddesi kapsamında kişisel suç olduğunun anlaşılması halinde, anılan Kanunun "kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma" kenar başlıklı 93/1.maddesinde yer alan "Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir." şeklindeki düzenleme ile 2802 sayılı kanun'un 92.maddesinde yer alan "89.maddede yazılı mercilerin tutuklamaya ve salıvermeye veya son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin kararlarına Cumhuriyet savcısı veya hakkında soruşturma yapılan tarafından genel hükümlere göre itiraz olunabilir. Bu itiraz, ilgilinin yargı çevresi içinde bulunduğu ağır ceza mahkemesi hariç olmak üzere, kararı veren mahkemeye en yakın ağır ceza mahkemesinde incelenir." hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, ilgili hakkında Aydın 1.Ağır Ceza Mahkemesince verilen idari para cezası kararına karşı yapılan itirazın görev yaptığı Söke Ağır Ceza Mahkemesince değerlendirilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Dosya kapsamına göre; 2918 sayılı yasaya aykırılıktan muteriz Söke Cumhuriyet Başsavcısı ... hakkında Aydın 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2011 gün ve 2011/2063 D.İş sayılı kararı ile verilen 140 TL idari para cezasına itiraz üzerine aynı mahkeme tarafından itirazın kabul edilerek anılan kararın 30.03.2012 tarihli kararla kaldırıldığı, bu karara karşı görüldü savcısı tarafından itiraz edildiği, itirazı inceleyen Nazilli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 25.07.2012 gün ve 2012/1641 D.iş sayılı kararı ile itirazı yerinde görerek Aydın 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2012 tarihli kararının kaldırıldığı ve 140 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına karar verdiği ancak daha sonra muterizin yetki itirazı üzerine 25.07.2012 tarihli kararını kaldırdığı ve kanun yararına bozmaya konu olan 14.09.2012 tarih ve 2012/1900 D.İş sayılı kararı ile görevsizlik kararı verdiği anlaşılmıştır. 5271 sayılı CMK ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümleri uyarınca itiraz üzerine verilen kararların kesin olduğuna şüphe yoktur. Bu nedenle itirazı inceledikten sonra yeniden ele alarak verdiği 14.09.2012 tarih ve 2012/1900 D.İş sayılı karar hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğundan bu nedenle yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.