Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2013/4575 · K. 2014/13551

14. Ceza Dairesi         2013/4575 E.  ,  2014/13551 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (her üç sanık hakkında), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar Caner ve Muhammet hakkında) HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, diğer sanıklar hakkında mahkûmiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK.nın 63 ve 67. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığını takdir yetkisinin münhasıran mahkemeye ait olduğu ve bunun takdiri bakımından da suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve.. hakkında sosyal inceleme raporlarının aldırıldığının anlaşıldığı, hakimin bu konuda tam kanaat sahibi olamadığı durumlarda adli tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunlu hallerde uzman hekimden görüş alabileceğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu sanıklar hakkında işledikleri fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediğine ilişkin rapor aldırılmadan hükümler kurulmasına ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna uyan 5237 sayılı TCK.nın 103/2, 3 ve 4. maddeleri uyarınca verilen ceza 18 yıla ulaştığı, suçun sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın 49/1 ve 103/6. maddeler gereğince 20 yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak hakkaniyet gereği bir miktar daha artırım yapılması gerektiği gözetilmeden 103/6. maddesi uyarınca yine 18 yıla hükmedilerek sanıklara eksik ceza tayin edilmişse de sanıklar hakkında aynı Kanunun 31/2-son maddesinin uygulanması nedeniyle sonuç cezalar değişmeyeceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan müşteki ve sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise; Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, 22.02.2009 tarihinde sanıklardan ... ve ...'in aynı okulda yatılı öğrenim gören mağduru okulun yemekhanesinin yanındaki nöbetçi kulübesine zorla götürdükleri, kulübenin kapısına orada bulunan masayı dayayarak mağdurun buradan kaçmasını engelledikten sonra sırasıyla önce sanık ...'in, sonrada sanık ...'in mağdura fiili livatada bulundukları, mağdurun pantolonunu giydiği sırada sanık ...'in buraya gelerek zorla mağdurun pantolonunu çıkartıp mağdura fiili livatada bulunarak üzerine atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'in mahkûmiyeti yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek beraatine karar verilmesi, Kanuna aykırı, katılan müştekinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.