Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2013/4631 · K. 2013/30743

12. Ceza Dairesi         2013/4631 E.  ,  2013/30743 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : Sanıklar hakkında TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 52/2-4, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık ... hakkındaki hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmemesi ve TCK'nın 89/3-son maddesinde, meydana gelen olay nedeniyle mağdurun duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi sonucunun oluşması halinde, birinci fıkraya göre belirlenen ceza üzerinden, bir kat artırım yapılacağı belirtilmiş olmasına karşın, sanık hakkında tayin edilen ceza üzerinden yarı oranında artırım yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Taksirli suçlarda, TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi; Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükümdeki TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hak yoksunlukları hakkındaki uygulamanın hükümden çıkarılması, sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olay günü 14:20 sıralarında, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırlarında, iki yönlü yol üzerinde, sanık ... sevk ve idaresindeki otomobil ile seyrederken olay mahallinde bulunan kavşaktan dönmek için aracını sol tarafa yönlendirdiği sırada, dönmek istediği sokağın başında sol tarafta park halinde bulunan sanık ...'nun aracın yanından geçmekte olan 1948 doğumlu şikayetçiye çarpması şeklinde meydana gelen olayda, sanık ...'nun aracını, dar olan sokakta kavşak başlangıç noktasına park etmekten ibaret eylemi ile meydana gelen sonuç arasında illiyet bağının bulunmadığı gözetilmeksizin, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.