Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2013/5040 · K. 2014/39759

9. Hukuk Dairesi         2013/5040 E.  ,  2014/39759 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İSTANBUL 7. İŞ MAHKEMESİ TARİHİ : 15/11/2012 NUMARASI : 2012/634-2012/683 DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti Davacı kendisinden baskı ile istifa dilekçesi alınmak suretiyle iş akdinin sona erdiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Dava konusu olayda;davacı, işyerinde hırsızlık iddiası üzerine işverenin işyerindeki çalışanların üzerini araması üzerine davacı bunun yanlış olduğunu belirterek karşı çıktığını ve işverenin kendisini işçiyi korumakla suçladığını bu tutumunun işverence yanlış yorumlandığını, psikolojik baskı altına alındığını, kendisinden baskı ile istifa dilekçesi alındığını iddia etmiştir.Davalı işveren ise bu iddiaların asılsız olduğunu ve davacının özgür iradesi ile istifa dilekçesi vererek işten ayrıldığını savunmuştur. Davacının eli ürünü olduğu anlaşılan istifa dilekçesinin, irade fesadı hallerinden birisi ile sakat ve geçersiz olduğu hususunun davacı işçi tarafından usulünce ispat edilememesi karşısında, istifaya değer verilerek, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine, kabulü hatalıdır. F)Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.