Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2013/5198 · K. 2014/6399

1. Ceza Dairesi         2013/5198 E.  ,  2014/6399 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 1 - 2013/25644 MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ VE NO : 23/11/2012, 2011/212 (E) ve 2012/280 (K) SUÇ : Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan hamile eşini öldürmeye teşebbüs TÜRK MİLLETİ ADINA Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Süleyman'ın mağdur Zübeyde'ye yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye yönelen temyiz itirazının reddine, Ancak; 1) Oluşa ve dosya içeriğine göre; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Gözlem İhtisas Dairesinin 30.03.2012 tarihli raporunda, sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Dördüncü Adli Tıp İhtisas Kurulunun 10.10.2012 tarihli raporunda ise, sanığın cezai sorumluluğunun tam olmadığı, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32/2. maddesinin uygulanmasının uygun bulunduğunun belirtilmesi karşısında, raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, sanığın akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunda muayenesi yapıldıktan sonra aldırılacak rapora göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2) Kabule ve uygulamaya göre de; Sanık ile mağdurun 6 yıllık evli olup, mağdurun suç tarihinde 7 aylık hamile olduğu, olaydan birkaç saat önce aralarında yaşanan tartışmanın vermiş olduğu öfke ile sanığın sabaha karşı saat: 05.00 sıralarında uyumakta olan eşini hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde batın bölgesinden iki bıçak darbesi ile yaraladığı, mağdurun uyanarak bağırması üzerine, üst katta oturan sanığın anne ve babasının olay yerine geldikleri ve elinde bıçakla beklemekte olan sanıktan bıçağı aldıkları, daha sonra damatları olan tanık Ahmet'i telefonla arayarak olay yerine gelmesini istedikleri, bunun üzerine Ahmet'in aracı ile olay yerine geldiği ve mağduru sanığın da yardımıyla araca bindirdikleri ve hastaneye götürdükleri olayda; 1) Sanığın yaralı olan mağduru bizzat hastaneye götürdüğü de gözetilerek, hakkında gönüllü vazgeçme hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması, 2) Mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı halde, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 22/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.