Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2013/5467 · K. 2013/11273

2. Hukuk Dairesi         2013/5467 E.  ,  2013/11273 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Çeyiz Alacağı Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve şahsi ilişki yönünden; davalı-karşı davacı koca tarafından ise, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, velayet, iştirak nafakasının miktarı ve çeyiz alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Kişisel ilişkinin düzenlenmesinde; çocuk yönünden, ana ve baba sevgi ve ilgisinin yaşanması, ana ve babalık kimliğinin tanınması; ebeveynler yönünden ise, ana ve babalık duygularının tatmini esastır. Bu bakımdan; çalışma dönemi dışında kalan tatil dönemlerinin, çocuğun üstün yararı gerektirmediği takdirde, paylaştırılması gerekir. Diğer yandan; tatil dönemlerinin sadece bir ebeveyne tahsis edilmesi, o kişiyi eve bağımlı hale getireceğinden, velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi ve kendi kişisel yaşamını düzenleyememesi sonucuna da yol açabilir. Bu bakımdan; velayeti anneye verilen çocukla babası arasında her hafta sonu şeklinde kurulan kişisel ilişki doğru olmadığı gibi; özellikle, çocuğun babalık kimliğini tanıması bakımından, çocuğun baba yanında yatıya kalacağı şekilde kişisel ilişki kurulmaması da doğru olmamıştır. Ancak, bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; bozma sebebi yapılmamış, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7). SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm bölümünün 2. fıkrasının tamamen hükümden çıkarılmasına, yerine “velayeti davacı anneye verilen müşterek çocuğun davalı baba ile her ayın 1. ve 3. hafta sonu Cumartesi günü saat 10.00’dan Pazar saat 18.00’e kadar, dini bayramların ikinci günü, saat 10.00’dan üçüncü günü 18.00’e kadar ve her yıl 1 Temmuz saat 10.00’dan 31 Temmuz saat 18.00’e kadar kişisel ilişki tesis edilmesine” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.04.2013 (Çrş.)