Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2013/5497 · K. 2013/11796

11. Hukuk Dairesi         2013/5497 E.  ,  2013/11796 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 4 .... Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.06.2010 gün ve 2006/506-2010/134 sayılı kararı bozan Daire’nin 14.11.2012 gün ve 2010/13810-2012/18165 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin 2004/26879 no'lu “... ... .... Universal” ibareli marka tescilinin mevcut olduğunu, davalının iş yerinde yapılan aramada 27/01/2006 tarihinde 1.049 adet dijital akıllı kumanda cihazının ele geçirildiğini, ele geçirilen kumandalar üzerinde müvekkilinin markasının yer aldığını, kumanda cihazlarının kullanım kılavuzlarının müvekkilininkilerle aynı olduğunu, bu durumun müvekkilinin maddi ve manevi haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, davalının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin durdurulmasına, maddi sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, 20.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın 08/09/2005 tarihi itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkili tarafından kullanılan markanın tescilli bir marka olduğunu, uzaktan kumanda cihazları üzerinde yapılan kullanımın ayırt edici niteliğinin bulunmadığını ve ürünün cinsinin özelliğini gösterdiğini, kumanda cihazlarının kılavuzlarının benzer olmasının işin doğası gereği olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.