Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2013/5796 · K. 2013/26993

12. Ceza Dairesi         2013/5796 E.  ,  2013/26993 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olaydan bir saat on beş dakika sonra düzenlenen raporda, 50 promil alkollü olduğu belirtilen sanığın, olay günü saat 08:00 sıralarında, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırlarında, bölünmüş tek yönlü yol üzerinde, sevk ve idaresindeki belediye otobüsü ile seyri sırasında, olay mahallinde bulunan ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kendisine hitaben ışığın kırmızı yanmasına karşın seyrini sürdürdürüp, istikametine göre sağ taraftan kavşağa giren şikayetçinin idaresindeki motosiklete çarpması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemekle birlikte, meydana gelen olay sonucunda şikayetçinin kemik kırığının derecesi orta olacak derecede yaralandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında tayin edilecek ceza üzerinden TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin ve meydana gelen zararın ağırlığı ile sanığın kusur durumu dikkate alındığında, temel ceza belirlenirken sanık hakkında alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik inceleme ile karar verildiğine ve olayda kusurunun bulunmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Taksirli suçlarda, TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi; Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükümdeki TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hak yoksunlukları hakkındaki uygulamanın hükümden çıkarılması, sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.