Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2013/5882 · K. 2014/21428

15. Ceza Dairesi         2013/5882 E.  ,  2014/21428 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 11 - 2011/136240 MAHKEMESİ : Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ : 09/12/2010 NUMARASI : 2010/185 (E) ve 2010/358 (K) SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Her ne kadar gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak 30.04.2009 tarihi yerine sehven 31.03.2009 tarihi yazılmışsa da, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de;“Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de,birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının,özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin,kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır. Sanıklardan Hüseyin'in şikayetçinin mobilya dükkanından mobilya aldığı, karşılığında keşidecisi B.P.. olan 2.500 TL miktarlı çeki verdiği, şikayetçinin de süresinde çeki bankaya ibraz ettiği, ancak bankada çekin karşılığının bulunmadığının tespit edildiği, suça konu çek sahibi sanık Beyazıt'ın kendisine ait bu boş çeki amcası olan Hüseyin'e vererek keşideci olarak yerine imza atmasına izin verdiği, çekteki keşideci imzasının sanık Hüseyin'e ait olduğu ve çekin iğfal kabiliyetine haiz olduğunun tespit edildiği, sanık Hüseyin'in yetkisi olmadığı halde sanık Beyazıt 'a ait çeki keşideci olarak imzalayıp almış olduğu mobilyalar karşılığında şikayetçiye verdiği, sanık B. P...'nın da suça konu çeki sanık Hüseyin'e vererek ve kullandırarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; Katılanın, suça konu çek hakkında yapılan icra takibine sanıkların imzaya itiraz ettiklerini, zararının ödenmediğini beyan etmesi karşısında, icra dosyasının getirtilerek incelenmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.