Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2013/6374 · K. 2014/10603

5. Ceza Dairesi         2013/6374 E.  ,  2014/10603 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 4 - 2011/91205 MAHKEMESİ : Uludere Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 13/10/2009 NUMARASI : 2008/44 Esas, 2009/249 Karar SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3/1. maddesindeki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması, temel cezanın hak ve nesafete uygun bir şekilde tayin edilmesi gerekirken, sanıkların C..S.. ile yakın akraba oldukları da nazara alınmadan; belirtilen hususlara ve orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde, takdirde hataya düşülerek temel cezaların alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak tayini, Görevi yaptırmamak için direnme suçunun saldırıda kullanılmaya elverişli araçla işlendiği iddia edilmesine rağmen TCK'nın 265/4. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması, Suç tarihi itibariyle 18 yaşından büyük olmalarına rağmen sanıklar hakkında TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik cezalara hükmedilmesi ve yaşları küçük kabul edilmesine rağmen aynı Kanunun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi suretiyle karışıklığa yol açılması, Kanuna aykırı, sanıklar B.. S.. ve M.. S.. müdafii, sanık M.. S.. ile F.. S..'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.