Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2013/6378 · K. 2014/21740
15. Ceza Dairesi 2013/6378 E. , 2014/21740 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır. Sanığın, oğlu Konya Kapalı Cezaevi'nde hükümlü olan müştekiyi ankesörlü telefondan arayarak, kendisini söz konusu kurumda İnfaz koruma memuru olarak tanıttığı, oğlunun başka bir cezaevine nakli için para gerektiğini söyleyerek kimlik numarasını ve adını müştekiye verdiği, müştekinin de buna inanarak 700 TL parayı PTT aracılığı ile sanığa gönderdiği, müştekinin hükümlü olan oğluyla görüşmesi sonrasında gerçeğin ortaya çıktığı, böylece sanığın hileli hareketlerle müşteki aleyhine haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın, kendisinden bir kişinin yardım istediğini, bu kişinin, cezaevinden yeni çıkması nedeniyle üzerinde kimlik olmadığını, birinin kendisine para göndereceğini, bu parayı kendi hesabına gönderilmesini istediğini söylediği, kendisinin de iyilik yapmak amacıyla kimlik numarasını ve hesap numarasını bu kişiye vererek adına para gönderilmesine razı olduğunu, çektiği parayı kimliği meçhul kişiye verdiğini belirterek suçlamaları kabul etmediği, böylece sanığın savunmalarının inandırıcılığı karşısında, mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı anlaşılmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde biri isabetsizlik bulunmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, müştekinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.