Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2013/6602 · K. 2013/20753

11. Hukuk Dairesi         2013/6602 E.  ,  2013/20753 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.06.2010 tarih ve 2009/326-2010/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalının 30. ve 32.sınıflarda yer alan mallar yönünden 2008/18649 başvuru numarasıyla BANG OUT fitness DRİNK+şekil unsurlu işaretin marka olarak tescili içim TPE’ye yaptığı başvuruya bültende yapılan yayına müteakip, müvekkilinin 2000/04524 ve 2007/32835 sayılı FİT ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın YİDK’nın 2009-M-4550 sayılı kararıyla reddedildiğini,davalının müvekkilinin markasından yarar sağlama amacında olduğunu,davalı markasının müvekkilinin seri markası olarak algılanabileceğini, söz konusu markaların yazılışı, okunuşu, ses benzerliği ile tescil kapsamındaki ürünler bakımından aynı/benzer olduğunu, bıraktığı intiba bakımından iltibasa sebep olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, markaların yazım ve anlam olarak benzer olmadığını, kurum tarafından verilen kararın yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Diğer davalı davaya cevap vermemiştir. Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı markalarındaki asıl unsurun FİT ibaresi davalı markasının ise BANG OUT fitness DRINK ibaresinden oluştuğu, davalı markasında asıl unsur olan yazının dışında markayla bütünleşmiş ve dikkat çekici şekil unsurunun bulunduğunu, markalar arasında görsel, sesçil, kavramsal yönden farklı olduğu tüketici nezdinde karıştırılma ihtimali bulunmadığı, başvurunun kötü niyetli olduğuna dair delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.