Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2013/6700 · K. 2013/8077

3. Hukuk Dairesi         2013/6700 E.  ,  2013/8077 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davacı vekili dava dilekçesinde, boşanma kararı ile hükmedilen 300 TL yoksulluk nafakasının 600 TL'ye artırılmasını ve her yıl nafakanın endeks oranında artırılmasını talep etmiştir. Davalı cevabında, miktarın fazla olduğunu, en fazla 400 TL'yi kabul edebileceğini beyan etmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, yoksulluk nafakasının 300 TL'dan 600 TL'ye artırılmasına, her yıl endeks oranında artırılmasına karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir. Taraflar arasında görülen ve 29.03.2010 tarihinde kesinleşen boşanma ilamında davacı kadın lehine 300 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, bu dava ise 22.09.2011 tarihinde açılmıştır. Davada, TMK'nun 176.vd. maddeleri gereğince yoksulluk nafakasının artırılması talep edilmektedir. Davacı kadının ev hanımı olup, babasından 600 TL maaş aldığı, davalının banka şube müdür yardımcısı olup, 2.500 TL aldığı, daha sonra emekli olduğu anlaşılmaktadır. Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, önceki nafaka tarihinden itibaren 1 yıldan çok az fazla bir sürenin geçmiş olması, nafakanın niteliği, ekonomik göstergelerdeki olumsuz değişiklikler ve ÜFE artış oranları dikkate alındığında davacı lehine hükmedilen yoksulluk nafakası miktarının fazla olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece; nafakanın niteliği ve yukarıda açıklanan nedenlerle TMK'nun 4.maddesi gereğince "hakkaniyete" uygun nafaka miktarına karar verilmesi gerekirken, somut nedenleri ve gerekçeleri açıklanmadan fazla nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.