Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2013/6810 · K. 2014/3537

4. Hukuk Dairesi         2013/6810 E.  ,  2014/3537 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Kızıltepe Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 29/02/2012 NUMARASI : 2007/401-2012/175 Davacı Maliye Hazinesi vekili tarafından, davalılar R.. Ö.. vd. aleyhine 13/08/2007 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davalı Y.. B.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin ve dosya kapsamına göre davacının adli yardım talebinin HMK'nın 336. vd. maddelerine göre kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız eylem nedeni ile ödenen tazminatın rücuen ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı Y.. B.. tarafından temyiz olunmuştur. Davacı, davalıların bölüşük kusurları ile meydana gelen patlama olayında zarar gören dava dışı İsmet İmat'a ödemek zorunda kaldığı tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı Y.. B.., davanın süresi içinde açılmadığını, el bombasının patlaması olayı nedeniyle kendisinin de zarar gördüğünü, hizmet sözleşmesinin fesih edilmesi nedeniyle ağır malüllük ve hayat mücadelesinin ortasında dayanıksız kaldığını, davanın esas bakımından reddi gerektiğini belirtmiştir. Davalı R.. Ö.., davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, benimsenen bilirkişi görüşü uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalı R.. Ö..’in Van/Çatak’da astsubay olarak görev yaptığı süre içinde bir köy korucusundan aldığı el bombasını uzun süre dolabında sakladıktan sonra diğer davalı astsubay Y.. B..’e verdiği, Y.. B..’ün el bombasını oyuncak olduğunu söyleyerek astsubay Ş.. Ç..’e verdiği, Ş.. Ç..’in oyuncak sandığı bombanın pimini çekmesi sonucu hayatını kaybettiği ve birden fazla kişinin yaralanmasına neden olduğu anlaşılmaktadır. Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7. Kolordu Komutanlığı’nın 2006/355-2006/464 Esas sayılı dosyasında yargılanan sanıklar R.. Ö.., Y.. B.. haklarında ruhsatsız el bombası bulundurmak, büyük zararlar veren emre itaatsizlikte ısrar suçlarından yapılan yargılama sonunda sanık R.. Ö.. hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan mahkumiyet, ruhsatsız el bombası bulundurmak suçundan beraat, sanık Y.. B.. hakkında tedbirsizlik ve dikkatsizlik ile bir kişinin ölümüne birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmak suçundan mahkumiyete ilişkin verilen kararın Askeri Yargıtay 2. Dairesinin 07.07.2004 gün ve 2004/130-923 Esas Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine sanık R.. Ö.. hakkında ruhsatsız el bombası bulundurmak suçundan mahkumiyet, büyük zarar veren emre itaatsizlik suçundan beraat, Y.. B.. yönünden ise eylemini ruhsatsız el bombası bulundurmak olup ölüm ve yaralanmanın Ş.. Ç..’in eylemi sonucu gerçekleştiği, sanık Y.. B..’ün eylemi ile ölüm ve yaralanma arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesi ile ruhsatsız el bombası bulundurmak suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve kararın Askeri Yargıtay 2. Dairesinin 28.03.2007 gün ve 2007/496-2007/505 Esas Karar sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmaktadır. Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Yukarıda incelenen ceza davası dosyasında, davalıların eylemi ruhsatsız el bombası bulundurmak olarak saptanmış olup, ruhsatsız el bombası bulundurmak eylemi ile ölüm ve yaralanma olayı arasında illiyet bağı kurulamadığından büyük zararlar veren emre itaatsizlik suçundan beraat etmiştir. Şu durumda ceza mahkemesinde belirlenen maddi vakıa, kararın kesinleşmesi ile hukuk hakimi yönünden de bağlayıcı hale geldiğinden, davacının dava dışı İsmet İmat'ın yaralanması nedeni ile ödemek zorunda kaldığı tazminatı yaralanma ile eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığı belirlenmiş bulunan davalıdan isteyemeyeceğinin kabulü ile istemin reddi yerine kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle temyiz talebinde bulunan davalı Y.. B.. yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 03/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.