Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2013/7369 · K. 2014/190

12. Ceza Dairesi         2013/7369 E.  ,  2014/190 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık Ersin ....'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin eksik incelemeye, savunma hakkının kısıtlandığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. bendinin birinci parağrafındaki "sanığın amaç ve saiki" ibaresinin çıkartılarak hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2-Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince: Her iki sanığa ait iki adet Rottweiler cinsi köpeğin olay günü sanık ... .... tarafından beslemek amacıyla kafesten dışarı çıkarılıp tasmasız şekilde site dışında bulunan boş araziye götürüldüğü, sanıkların site komşusu olan katılanın bahçesinde güllerini sulamak için bulunduğu sırada her iki köpeğin katılana saldırarak onu hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladıkları olayda, köpeklerin katılana saldırdığı sırada sanığın olay yerinde bulunmayıp işyerinde olduğu, her iki köpeğin dışarı bırakılmasından bilgisi ve haberi bulunmadığı, bu suretle olay sırasında köpeklerin katılana saldırmasını önlemek için herhangi bir güvenlik tedbiri alması da beklenemeyen sanığa kusur izafe edilemeyeceği, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi, Kabule görede; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.