Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2013/7482 · K. 2014/4094

4. Hukuk Dairesi         2013/7482 E.  ,  2014/4094 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 31/05/2011 NUMARASI : 2009/853-2011/401 Davacı F.. S.. vekili Avukat M.. Ö.. tarafından, davalılar H.. H.. vdl. aleyhine 31/07/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Davacı, Gerçek Gazetesi 24/07/2008 tarihli sayısında ve internet sitesinde "Resmi Nikahlı Kuma" başlıkları ile kendisi ile ilgili yazılar yayınlandığını, haberde kendisinden kuma diye bahsedildiğini, eşinin önceki evliliğinin Alman Mahkemesi kararı ile sona erdiğini eşi ve kendisinin Alman vatandaşı olduğundan evlenme sırasında yabancı mahkeme boşanma kararının tanıma ya da tenfizinin gerekmediğini, basının bunu bildiği halde haber yaptını ve sarfedilen sözlerin kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir. Davalılar, davacının eşinin nüfus kaydında halen ilk eşi ile evli göründüğünü bu nedenle haberin görünür gerçeğe uygun olduğunu, haberde davacının eşi Demir Ali Sarıbıyık'ın eski eşinin açıklamalarına yer verildiğini beyanla davanın reddini savunmuşlardır. Yerel mahkemece, yayının içerik olarak davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur. Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır. Davaya konu olayda; her ne kadar davacının eşi olan D.. S..'ın 1999 tarihinde vatandaşlıktan çıktığı ve Türk vadandaşı sayılmadığı ve Alman vatandaşı olan davacı ile evlenebilmesi için söz konusu boşanma kararının tanınma ya da tenfizine gerek yok isede, haberin yapıldığı tarih itibariyle nüfus kaydında davacının eşi, halen ilk eşi ile evli görünmekte olup, haber metninde eski eşinin açıklamalarına da yer verilmiştir. Haberin yayın tarihi itibariyle görünür gerçekliğe uygun olduğu da gözetilerek, davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığından istemin tümden reddedilmesi gerekirken, davalılar aleyhine manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamış kararın bozulması gerekmiştir SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.