Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2013/7518 · K. 2014/4323

4. Hukuk Dairesi         2013/7518 E.  ,  2014/4323 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 25/12/2012 NUMARASI : 2012/151-2012/601 Davacı R.. E.. vekili Avukat M.. C.. tarafından, davalılar T.. Gazetecilik San. ve Tic. A.Ş. adına B.. A.. vd. aleyhine 09/03/2012 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Dava konusu "Alaturkalık" başlıklı yazı; Adalet ve Kalkınma Partisi Genel Başkanı olan davacının İl Başkanları toplantısında yaptığı konuşmanın akabinde, Taraf gazetesinin 08/03/2012 tarihli nüshasının onbirinci sayfasında davalı A.. A.. imzası ile yayımlanmıştır. Davalı yazar, Stratforun gizli raporlarının T.. gazetesinde yayınlanmasının ardından, Başbakan R.. E..'ın gazete hakkında söylediği "müzik kutusu" benzetmesi ile ilgili olarak, Başbakanın polemik yaptığını ve Stratfor belgeleri hakkında yakın çevresi tarafından iyi bilgilendirilmediğini ileri sürmüştür. Basın özgürlüğünün kapsamı, demokrasi ile yakın ilişkisinin sonucu olarak, bir dereceye kadar abartıya ve sert eleştiriye izin verecek şekilde geniş yorumlanmalıdır. Davanın tarafları siyasetçi ve basındır. Dolayısıyla sert ve yoğun eleştiriye katlanma yükümlülüğü sözkonusudur. Davacı, Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı olarak eleştiri ağır dahi olsa eleştirilere olağandan daha fazla katlanabilmelidir. Buna göre yazının içeriğinden yazılanların ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı anlaşılmıştır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, dava konusu yazı bütün olarak değerlendirildiğinde kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı kabul edilerek istemin tümden reddi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.