Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2013/7852 · K. 2013/12218

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/7852 E.  ,  2013/12218 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ücreti, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş sözleşmesinin davalı işverenlerce 29.12.2006 tarihinde süresi belirtilmeden ücretsiz izne çıkarıldığı beyan edilerek haksız feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yaptığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmanın sürdüğünü, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalılar Cevabının Özeti: Davalılar vekili, davacının ücretsiz izin sonrası 2007 Mart ayında işe başlatıldığını, iş sözleşmesinin davacının terki nedeni ile sonlandığını, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, davacının hak kazandığı yıllık izinlerini kullandığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalılar temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Mahkemece dinlenilen davacı tanıklarından ikisi işyerinde fazla çalışma yapılmadığını ve hafta tatillerinde çalışılmadığını beyan ederken, diğer ikisi yaz- kış ayrımı olmaksızın haftada 7 gün 08.00-19.00 saatleri arasında çalışmanın sürdüğünü bildirmiştir. Davacının diğer tanığı yaz aylarında haftada 6 gün 08.00-19.00 saatleri arasında çalışma yapıldığını, kış aylarında ise saat 16.30'da çalışmanın sona erdiğini, hafta tatillerinde isteğe bağlı olarak çalışıldığını ifade etmiştir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 29.02.2012 gün ve esas 2009/43826, karar 2012/6376 sayılı kararı ile “işyerinde fazla çalışma yapılıp yapılmadığı ve hafta tatillerinde çalışılıp çalışılmadığı hususunda dinlenilen davacı tanıklarının beyanları çelişkili olup, mahkemece bu çelişki giderilmeden ve hangi tanığın beyanına ne şekilde üstünlük tanındığı açıklanmadan karar verilmesi isabetsizdir.” gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur. Mahkemece, bozma kararına uyulmuş ise de, bozma kararının gereği yerine getirilmemiştir. Zira, davacı tanıkları tekrar dinlenilerek, beyanları arasındaki çelişki giderilmesi gerekirken, tanıklar tekrar dinlenilmeden, bilirkişiden fazla çalışma yönünden davacı tanık beyanlarına göre seçenekli olarak ek rapor düzenlenmesi istenmiştir. Bilirkişi tarafından düzenlenen ek raporda, her bir tanık beyanına göre alternatifli hesaplama yapılmış, mahkemece, gerekçe gösterilmeden, neden bu hesaplamanın tercih edildiği açıklanmadan, alternatif hesaplamalardan birisine hükmedilmiştir. Bu durumda, davacı tanıklarının yeniden ifadeleri alınarak, çelişkili hususlar özellikle sorularak, çelişki giderilmeye çalışılmalı, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler yeniden değerlendirilerek, hangi tanığın beyanına ne şekilde üstünlük tanındığı belirtilerek karar verilmelidir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan ve bozma kararı gereği yerine getirilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.