Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2013/7955 · K. 2014/4730

4. Hukuk Dairesi         2013/7955 E.  ,  2014/4730 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi) TARİHİ : 16/10/2012 NUMARASI : 2007/243-2012/569 Davacı Y.. K.. vekili Avukat Z.. İ.. tarafından, davalı Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş. aleyhine 25/05/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız takip nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece manevi tazminat isteminin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, nüfus cüzdanını kaybettiğini, bulan kişinin davalı şirketten iki adet hat aldığını, borçlarını ödemediğini, davalı şirketin kendisi hakkında icra takipleri başlattığını, hat açarken gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek adına hat alınmasına neden olması ve haksız takip yapması nedeni ile uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir. Davalı, davacının nüfus cüzdanı kullanılarak iki adet hat alındığını, borçlarının ödenmediğini, alacağın tahsili için takip başlattıklarını, davacının hatların kendisine ait olmadığını iddia etmesinden sonra takip dosyalarında işlem yapmadıklarını, tazminat ödetilmesi koşulları oluşmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, davacı hakkında yapılan takibin haksız olması nedeni ile davalının haksız fiilinden sorumlu tutulması gerektiğinden manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Somut olaya gelince; davacının nüfus cüzdanını kaybetmiş olduğu, bulan kişinin bu nüfus cüzdanını kullanarak davalı şirketten hat satın aldığı, davalının hat satarken ibraz edilen belgenin doğruluğunu araştırmada taksire dayalı kusuru bulunduğu anlaşılmakta ise de kusurun derecesi, olay tarihi ve yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.