Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2013/8129 · K. 2014/8836

1. Hukuk Dairesi         2013/8129 E.  ,  2014/8836 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 11/12/2012 NUMARASI : 2010/237-2012/387 Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.04.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat gelmedi, diğer temyiz eden vekili Avukat Y.T. geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: -KARAR- Dava, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir. Mahkemece, davalının kiracı olduğu yönündeki savunmasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosya içeriğinden ve toplanan delilerden, davacının çekişme konusu 2 parsel sayılı taşınmazın kayden maliki olduğu, taşınmazı 11.08.2006 tarihinde satış suretiyle edinen davacının 05.12.2006 tarihinde davalıya ihtarname keşide ederek, taşınmazın harabe ve yıkılmak üzere olduğunu, bu nedenle esaslı tamirat yaptıracağını, 15 gün içerisinde tahliye etmesi gerektiğini, aksi takdirde aylık 1.000 TL kira talep ettiğini, tahliyeye kadar geçecek süre için belirttiği miktardaki kirayı Garanti Bankası Kasımpaşa Şubesindeki 6601861 numaralı hesaba yatırmasını gerektiğini, aksi takdirde kira tespiti ve tahliye davası açacağını bildirdiği, davalının da ihtarnamede gösterilen hesap numarasına 13.12.2006 tarihinden itibaren her ay kira bedeli adı altında para yatırdığı anlaşılmaktadır. Davacı, kayden maliki olduğu taşınmaza, davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın işyeri olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı ise 40 yıldan uzun süredir kiracı olduğunu, bu nedenle çekişmeli taşınmazı kullandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur. Bilindiği üzere, kira sözleşmesinin geçerliliği herhangi bir şekil koşuluna bağlı tutulmamış, sözlü olarak da yapılabileceği kanun koyucu tarafından kabul edilmiştir. Öte yandan kira ilişkisi, kişisel borç doğuran bir sözleşme türü olup, taşınmazın mülkiyetinin el değiştirmesi ile ilgili değildir. Taşınmazın başkasına satılması, kiracının kişisel hakkını ortadan kaldırmaz. Yeni malik, 6570 sayılı Yasanın 7. maddesinde sayılan boşaltma nedenlerinin varlığı halinde ancak bu hakkını kullanabilir. Somut olaya gelince; davacı yeni malik olduğunu davalıya ihtar ile bildirip kira bedellerinin kendisinin gösterdiği banka hesabına ödenmesini istediğine, 6570 sayılı Yasanın 7. maddesinde düzenlenen esaslı tamirat nedenine dayalı olarak tahliye talep etmesine ve taşınmazın boşaltılmaması halinde kira tespiti ve tahliye davası açacağını bildirdiğine göre, davalının çekişmeli taşınmazda kiracı olarak bulunduğunu kabul ettiği açık bir şekilde anlaşılmaktadır. O halde, yukarıda açıklandığı üzere davalının davacıya ait taşınmazda işgalci olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Davacının mülkiyet hakkına dayalı olarak elatmanın önlenmesi davası değil, 6570 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kiralananın tahliyesi ve kira alacağı davası açması gerekmektedir. Hâl böyle olunca, açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu gibi elatmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmiş olması doğru değildir. Davacı tarafın temyiz itirazlarının bozma sebebi uyarınca reddine. Davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.