Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2013/827 · K. 2014/5563

5. Ceza Dairesi         2013/827 E.  ,  2014/5563 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 5 - 2012/190529 MAHKEMESİ : Zile Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 22/03/2012 NUMARASI : 2011/80 Esas, 2012/117 Karar SUÇ : Tefecilik Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Tefecilik suçunun, 765 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/07/1995 tarih ve 1995/207-236 sayılı Kararında da belirtildiği üzere birden fazla kişiye sürekli ve sistemli bir şekilde faiz karşılığı ödünç para vermek suretiyle çıkar sağlanması, başka bir anlatımla ödünç para verme işinin meslek haline dönüştürülmesi durumunda oluştuğu, suçun yaptırımının ise 2279 sayılı Yasanın 17. maddesinde düzenlendiği, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde ise tefecilik suçunun; "Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi,..." biçiminde tanımlandığı, bu düzenlemeye göre suçun oluşması için sanığın yalnızca bir kişiye ödünç para vermesi yeterli olup, bu işi meslek haline dönüştürüp dönüştürmemesinin öneminin bulunmadığı, bu nedenle suçun temadi ettiğinden ve birden fazla kişiye ödünç para verilmesinin tek suç oluşturduğundan bahsedilemeyeceği anlaşılmakla; Şikayetçi D.. B..'ın kazanç karşılığı 18.000 TL ödünç para aldığına dair beyanı, tanıkların anlatımları, Zile İcra Müdürlüğünün 2010/509 Esas sayılı dosyasında takibe konulan senet, tüm dosya kapsamı ve hayatın olağan akışı karşısında sanığın şikayetçiye kazanç karşılığı ödünç para verdiği hususunun sabit olduğu ve yüklenen tefecilik suçunun tüm unsurları ile oluştuğu gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraet kararı verilmesi, Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.