Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2013/8479 · K. 2014/8903

12. Ceza Dairesi         2013/8479 E.  ,  2014/8903 K. "İçtihat Metni" Tebliğname no : 12 - 2011/396711 Mahkemesi : Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesi Tarihi : 07/04/2011 Numarası : 2009/682 - 2011/121 Suç : Taksirle öldürme Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay tarihinde 112 acil komuta kontrol merkezinde doktor olarak görev yapan sanığın, E.. K.. ve katılan S.. K.. tarafından gece 00.12-00.15 saatleri arasında 3 kez aranarak, ilk aramada nefes darlığı, daha sonraki aramalarda ise kalp yetmezliği şikayeti olan babaları için, ambulans istedikleri, telefona bakan sanığın kayıt altına alınan görüşmelerinde özetle, 112 nin kalp krizi, yüksekten düşme, suda boğulma gibi acillere gittiği, araçlarının olup olmadığını sorduğu ve taşıma konusunda hastayı sandalye ile asansörden indirip, en yakın göğüs hastanesine götürebileceklerini söylediği ve görüşmenin sonlandığı, hasta yakınlarının kendi imkanları ile A... Araştırma Hastanesi Acil servisine babalarını götürdüğü, yolda giderken C.. K..’de “solunum ve kardiak arrest” geliştiği, hastanede yoğun bakım ünitesinde tedavi altına alındığı ve beyin ödemi gelişerek 7. günde öldüğü olayda; Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği’nin 19.maddesinde "Merkez, topladığı bilgiler ışığında, talebin acil sağlık hizmeti gerektirip gerektirmediğini değerlendirir. Değerlendirme yetkisi, çağrıyı alan tabibe aittir. Tabip, talebin acil sağlık hizmeti gerektirmediğine kanaat getirir ise talebi reddetme yetkisine sahiptir” düzenlemesi karşısında; olay tarihinde hasta olan ve yakınları tarafından telefonda kalp yetmezliği, kalp pili takılı olduğu, oksijen tüpü ile nefes aldığı söylenen C.. K..’ün acil sağlık hizmeti gerektiren bir hasta olmasına rağmen, sanık tarafından acil hasta olmadığı şeklinde değerlendirilme yapılarak, görevini yaparken özensiz davranan ve görevinin gereklerini yapmakta ihmal gösteren sanık doktor hakkında eyleminin TCK’nın 257/2. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi gerekirken belirtilen hukuki değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi