Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2013/8905 · K. 2013/10475

11. Ceza Dairesi         2013/8905 E.  ,  2013/10475 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenlemek HÜKÜM : Beraat 1-Katılan vekilinin "2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; suçun işlendiği 31.12.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, yasaya aykırı ve yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçu yönünden ise, suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılmış olan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE 2- Katılan vekilinin "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Sanık hakkında düzenlenen Vergi Tekniği Raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 14.10.2002 tarihinden itibaren oto bakım tamir işi ile ilgili ferdi mükellefiyet tesis ettirdiği 15.03.2005 ve 08.12.2006 tarihli yoklama fişlerine göre iş yerinin kapalı olduğu ve faaliyetinin bulunmadığı muhtarlık kayıtlarında sanığa rastlanılmadığı, 21.03.2005 tarihli adres tespit tutanağına göre de adreste tanınmadığı 2005 yılının 1, 2, 3, 4, 5 ile 11. aylarında 2 ve 2006 yılının 1. ayında matrah içeren Katma Değer Vergisi beyannamesi verdiği anlaşılmasına, sanığın savunmasında mükellefiyeti kendisinin tesis ettirmediğini beyan etmiş olmasına göre vergi dairesine verilen beyannamelerdeki imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile gerekçeden yoksun şekilde ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak beraatine karar verilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi. S.T