Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2013/8922 · K. 2013/23505

11. Hukuk Dairesi         2013/8922 E.  ,  2013/23505 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.03.2013 tarih ve 2010/391-2013/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkiline ait yuvarlak kase tasarımının TPE nezdinde 2009/01345 sayı ile 23.03.2009 tarihinden itibaren 5 yıl süre ile tescilli olduğunu, davalı firmanın kendisine ait 2009/04580 sayılı tescilli tasarıma tecavüz edildiğinden bahisle müvekkilinin tasarımı üzerinde 2009/93 değişik iş sayılı dosyası üzerinden tespit yaptırıldığını, yine aynı mahkemede 2009/134 esas sayılı dosya ile "tasarıma tecavüzün önlenmesi" davası açıldığını, ancak açılan davanın tecavüz bulunmadığından bahisle reddedildiğini, müvekkiline ait 2011/12516 sayılı "HOBBY LIFE "müseccel markasının tanınmış bir marka olduğunu, tasarıma konu kaselerin bu marka altında CARREFOURSA, DİASA, KİPA gibi dev firmaların Türkiye'deki tüm mağazalarında satıldığını, davalı tarafından 09.04.2009 tarihinde mağazalara gidilerek yapılan tespitten sonra ürünlerin iade edildiğini ve müvekkilinin zarara uğratıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 8.000 TL'nin iade faturalarının keşide edildiği, 22.07.2009 tarihinden itibaren değişik oranlarda uygulanacak en yüksek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, öncelikle iddia edilen haklar yönünden alacağın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin yasal hakkını kullandığını, bundan dolayı sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın delil tespiti nedeniyle ticari itibarının etkilendiği, ürün iadesi nedeniyle zarar gördüğü, zararın fiilen tam tespitinin mümkün olmadığı, talep edilen 8.000 TL maddi tazminatın yerinde olduğu gerekçesiyle, zararın 22.07.2009 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. (1) Dava, davalı tarafça tasarımlarına tecavüz oluşturduğu iddia edilen ürünlerin satışa arz edildiği dava dışı firmalar nezdinde mahkeme kanalı ile yaptırılan tespit sonrası bu firmalarca iade edilen ürünler sebebiyle oluşan zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, yasal hakkını kullanarak mahkeme kanalı ile tespit yaptıran davalının bu nedenle ortaya çıkan zarardan dolayı somut uyuşmazlık bakımından uygulama yeri olmayan tehlike sorumluluğu ile hakkaniyet sorumluluğu kapsamında sorumluluğu bulunduğuna dair mahkeme görüşü isabetli değildir. Kaldı ki, tescilli tasarım hakkına dayalı olarak tespit yaptıran davalının, bu tespitte kasıtlı davrandığı da iddia ve ispat edilemediği gibi, sorumluluğunu gerektirecek başkaca herhangi bir kusuru da bulunmağından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir. (2) Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarıının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine YER OLMADIĞINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.