İçtihatYargıtay19. Hukuk Dairesi
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi · E. 2013/8989 · K. 2013/14931
- Esas No
- 2013/8989
- Karar No
- 2013/14931
- Karar Tarihi
- 30.09.2013
Karar Metni
19. Hukuk Dairesi 2013/8989 E. , 2013/14931 K.
"İçtihat Metni"
Davacı ... Bankası AŞ. vek. Av. ... ile davalılar 1) ... 2) ... 3) ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 03.07.2012 gün ve 2011/887 E. - 2012/830 K. sayılı hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
- K A R A R -
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.07.2012 günlü karar davalılar vekili tarafından adli yardım talebinde de bulunulmak suretiyle temyiz edilmiş olup, Dairemizin 04.02.2013 gün, 2012/16905 E, 2013/2031 K. sayılı kararı ile davalı yanın adli yardım talebinin reddi ile HUMK 434/3 md. uyarınca işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.
Dairemizin anılan bu kararı üzerine mahkemece davalılar vekiline 13.05.2013 günlü muhtıra çıkarılmış, bu muhtıranın tebliğ edilmesinden sonra davalılar vekili vermiş olduğu 25.05.2013 günlü dilekçesi ile yeniden adli yardım talebinde bulunmuş ve dosya mahkemece Dairemize gönderilmiş olmakla yapılan inceleme sonucu;
1- 6100 sy. HMK’nun 334-340 maddelerinde adli yardıma ilişkin usul ve esaslar düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’dan da istenebilir ve bu talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.
Nitekim yukarıda da yazıldığı üzere davalılar vekili anılan Yasanın 337/2. md. hükmü gereğince ilk adli yardım taleplerinin reddine ilişkin Dairemiz kararı gereğince mahkemece çıkarılan muhtıradan sonra adli yardım taleplerinin reddi kararının doğru olmadığını da belirtmek suretiyle sonradan gerçekleşen sebep de olduğunu bildirerek tekrar adli yardım talebinde bulunmuştur.
Davalılar vekilinin ikinci kez adli yardım talebini içeren 25.05.2013 günlü dilekçesi ekinde yeni bir sebep olarak sunulan belgeler sonradan gerçekleşen bir sebebe dayanmadığı gibi dosya kapsamına göre davalıların kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli değildir.
Bu nedenle davalılar vekilinin 25.05.2013 günlü dilekçesi ile talep ettiği ikinci adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.
2- Mahkemece Dairemizin yukarıda yazılan geri çevirme kararı uyarınca davalı yana çıkardığı muhtıranın gereği yerine getirilmediğinden, bir başka deyişle temyiz nisbi harcı olan 27.155,00 TL’nin verilen 7 günlük sürede yatırılmamış olduğundan temyiz isteminin reddi hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sy. İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da reddine karar verilebileceğinden davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin 25.05.2013 günlü dilekçesi ile talep ettiği 2. adli yardım talebinin ve 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.