Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2013/9020 · K. 2013/12890

11. Hukuk Dairesi         2013/9020 E.  ,  2013/12890 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/12/2011 gün ve 2011/357-2011/440 sayılı kararı bozan Daire’nin 06/03/2013 gün ve 2012/4546-2013/4178 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin “ETİ PAY” ve “ETİ PAYKEK meyveli + şekil” ibareli markalarının bulunduğunu, davalı şirketin “PAYDAY” ibareli marka başvurusuna TPE nezdinde yapılan itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, oysa davalının başvurusunu yaptığı markanın müvekkiline ait marka ile iltibasa neden olacak şekilde benzer olduğunu ileri sürerek, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2007-M–4010 sayılı kararının iptalini ve davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir. Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir. Mahkemenin, davanın kısmen kabülüne ilişkin kararı Daire'mizin 15.02.2011 gün ve 2011/1696 sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra, bozma kararı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK’nun 05.09.2007 tarih ve 2007-M-4010 sayılı kararının 30. sınıfta yer alan “bisküviler, krakerler, gofretler, pastalar, tartlar, kekler…sakızlar” için kısmen iptaline, anılan emtialar bakımından davalı şirkete ait markanın hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.03.2013 tarihli kararı ile onanmıştır. Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.