Yargıtay 12. Hukuk Dairesi · E. 2013/954 · K. 2013/10081

12. Hukuk Dairesi         2013/954 E.  ,  2013/10081 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 27/11/2012 Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : İİK.nun 82/12.maddesinde borçlunun haline münasip evinin haczolunamayacağı belirtildikten sonra, aynı madde de "ancak, evinin kıymeti fazla ise bedelinden haline münasip bir yer alınabilecek miktarı borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satılır" hükmüne yer verilmiştir. Dairemizce de kabul edildiği üzere paylı taşınmazlarda paydaş şikayetçinin meskeniyet iddiasında bulunmasında yasal bir engel yoktur. Bu durumda, iddia yasal pay oranı esas alınarak çözülür. Yani borçlunun murisinden intikal eden evi ile ilgili olarak alınacak veraset belgesi dikkate alınmak suretiyle borçluya düşecek paya isabet eden değer, bilirkişiye tesbit ettirilerek borçlunun sosyal durumu itibarı ile oturabileceği bir meskeni alması için gerekli bedelden az olup olmadığı incelenmeli ve bunun  sonucuna göre bir karar verilmelidir. Ayrıca meskeniyet nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulması için borçlunun taşınmazda bizzat ikamet etmesi şart olmadığı gibi, kiraya verilmiş bir taşınmaz içinde meskeniyet şikayetinde bulunulabilir. O halde mahkemece yukarıda sayılan ilkeler gözönüne alınarak borçlunun haline münasip bir evi alabileceği miktar saptandıktan sonra mahcuz payın değerinden az ise mahcuz satılarak ev için gerekli bedelin borçluya, artanın ise alacaklıya ödenmesine karar vermek gerekirken evin fiilen kullanılmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Öte yandan 02.11.2004 tarihli ve 25658 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Resmi Yazışmalarda Uygulanacak Esas ve Usuller Hakkında Yönetmelik" hükümleri ile resmi yazışma kuralları belirlenmiş olup, 2. maddesi gereği bu yönetmelik tüm kamu kurum ve kuruluşlarını kapsamaktadır. Dolayısıyla mahkeme kararlarının şekil olarak yazımında da uyulması gereken yönetmeliğin 8.maddesi gereği, "Times New Roman" yazı tipi ile (12) karakter boyutunun kullanılması esastır. Mahkeme kararında kullanılan karakter yazı boyutu ise çok küçük olup, kararın okunmasında ve dolayısıyla anlaşılmasında güçlük bulunmaktadır. HMK.'nun 297.maddesinin 2.fıkrasında da belirtildiği üzere; hükmün açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde yazılması gerekirken anılan yazım kurallarına uyulmaması da doğru bulunmamıştır. SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.