Yargıtay 18. Hukuk Dairesi · E. 2013/9560 · K. 2013/12982

(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9560 E.  ,  2013/12982 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi Dava dilekçesinde, çocuğun evlat edindirilmesinde ana-babasının rızasının aranmaması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dava dilekçesinde, küçük ....'in ana-babasının çocukla ilgilenmediğini, çocuğun koruma altına alındığını, evlat edindirme hizmetlerinden yararlandırılırken küçüğün ana-babasının rızasının aranmamasına karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Türk Medeni Kanunu'nun 305. maddesi; bir küçüğün evlat edinilebilmesi için, evlat edinen tarafından bir yıl süreyle bakılmış ve eğitilmiş olmasının gerektiğini, evlat edinmede herhalde küçüğün yararının bulunmasının şart olduğunu, 309. maddesi; evlat edinilebilmesi için küçüğün ana, babasının rızasının alınmasının zorunlu olduğunu, 311/son maddesi; küçüğe karşı özen yükümlülüğünü yerine getirmeyen ana, babanın rızasının aranmayacağını hükme bağlamıştır. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; küçük .....'in 18.04.2008 tarihinde doğduğu, ana ve babasının 2009 yılında şiddet nedeniyle fiilen ayrıldıkları, anne.....'nin çocuğu anneanneye bıraktığı, baba İmdat'ın ise çocukla hiç ilgilenmediği, anneannenin de küçüğe bakamayacağını belirterek kuruma teslim ettiği, Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 2011/27 D. İş nolu kararı ile çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu uyarınca koruma kararı alındığı, 13.01.2011 tarihinde çocuğun Atatürk Çocuk Yuvasına yerleştirildiği, 02.08.2011 tarihli Evlat Edinme Geçici Bakım Sözleşmesi ile küçüğün koruyucu aileye verildiği, 16.03.2011 ve 04.12.2012 tarihli sosyal inceleme raporlarına göre çocuğun korunmaya muhtaç durumda olduğu, ana babanın küçüğe karşı özen yükümlülüğünü ihlal ettikleri anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler de dikkate alındığında somut olayda Türk Medeni Kanunu'nun 311. maddesi koşullarının oluştuğundan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.