Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2013/9628 · K. 2014/1501

1. Hukuk Dairesi         2013/9628 E.  ,  2014/1501 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ULUBEY(ORDU)(KAPATILAN) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 03/04/2012 NUMARASI : 2010/82-2012/61 Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar Mustafa ve İsmail tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; -KARAR- Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan M.. Ç.. ve İ.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir. Dava konusu 594,884,885,907 ve 1019 parsel sayılı taşınmazlarda davacıların paydaş oldukları,temyiz eden davalıların da çekişme konusu 907 parsel hariç diğer taşınmazlarda pay sahibi oldukları kayden sabittir. Davacılar, davalıların taşınmazları haksız bir şekilde kullandıklarını ileri sürerek, 1984-2009 tarihi arası için ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır. Bilindiği üzere ecrimisil, kötüniyetli zilyedin geri vermekle yükümlü olduğu bir şeyi haksız olarak alıkoyması nedeniyle kayıt malikine ödemekle yükümlü olduğu en azı kira geliri, en çoğu ise mahrum kalınan gelir kaybı olan bir tür haksız kullanım tazminatıdır. Açıklanan bu tanıma göre, bir taşınmazı haksız olarak kullanan ya da başkasına kullandıran kişinin ecrimisille sorumlu olacağı açıktır. Ayrıca dava konusu bir kısım taşınmazlarda temyiz eden davalıların da paydaş oldukları gözetildiğinde paydaşların, kural olarak intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemeyecekleri de tartışmasızdır. Somut olayda, taşınmazların uzun süredir davalılar tarafından kullanıldığı, davacıların bu kullanıma ses çıkarmayarak rıza gösterdikleri ve dava açmakla rızalarının geri alındığı sabittir. O halde, ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi yerinde değildir. Davalılar Mustafa ve İsmail'in bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.01.2014 alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.