Yargıtay 20. Hukuk Dairesi · E. 2013/9821 · K. 2014/1343

20. Hukuk Dairesi         2013/9821 E.  ,  2014/1343 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Çifteköprü Köyünde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında, dava konusu 133 ada 1 parsel sayılı 2957.05 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro mahkmesinde davalı olduğundan bahisle malik hanesi boş bırakılarak kadastro mahkemesine devredilmiştir. Davacı ... Yönetimi, 02.03.2011 tarihli dava dilekçesi ile; .... Köyü 101 ada 1 orman parsel nolu taşınmaz içinde kalan 397-404 nolu O.S. noktalarını çevreleyen alanın davalı adına tesbit gördüğünü, dava konusu alanın Devlet Ormanı ile bitişik olduğunu, ormanla bütünlük arz ettiğini, toprak yapısının humuslu ve ölü bitki örtü birikintisi ihtiva ettiğini, kazandırıcı zilyedlikle iktisabının mümkün olmadığını, bu yüzden özel mülkiyete konu olamayacağını belirterek, taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile kadastro tesbitinin iptaline, taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve ... tarafından temyiz edilmiştir. Dava, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi gereğince yapılan kadastro tesbitine itiraza ilişkindir. İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gibi, kadastro paftasındaki konumuna göre dört tarafı 101 ada 1 sayılı orman parseli ile çevrili orman içi açıklık niteliğinde olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince temyiz eden davalı gerçek kişiden onama harcı alınmasına yer olmadığına ve temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 28/01/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.