Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2013/9945 · K. 2013/17121

7. Hukuk Dairesi         2013/9945 E.  ,  2013/17121 K. "İçtihat Metni" Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bakanlığa ait hastanede diğer davalı şirket işçisi olarak 24.07.2002-08.07.2009 tarihleri arasında çalıştığını, işveren tarafından iş akdinin feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı dava dilekçesinde yaz dönemi 08:00-21:00 kış döneminde ise 08:00-18:30 saatleri arasında ve hafta tatillerinde de çalıştığını iddia etmiştir. Davacı tanıklarından davalıya karşı davası da bulunan ..., haftanın 5 günü çalıştıklarını, Cumartesi birkaç saat temizlik yaptıklarını, Pazar günü de dahil çalışmadıklarını, davacının sürekli sabah 07:00 akşam 16:00 saatleri arası çalıştığını, ayda iki pazarda 24 saat üzerinden nöbet tutulduğunu, davacının bazen 15:00-07:00 şeklinde çalışıp iki gün izin yaptığının da olduğunu diğer davacı ..., davacının Cumartesi dahil haftanın 6 günü çalıştığını, idarenin düzenlemesi sonucunda her daim aynı saatler içerisinde çalışma yapmadıkları, bazen sabah 07:00 akşam 16:00 arasında Cumartesi dahil haftanın 6 günü çalıştıklarını, akşam nöbetine kalan çalışanların nöbet arkasında iki gün izinli olduklarını davalı tanıklarından ... işyerinde 3 vardiyalı çalışıldığını, diğer tanık Yelda ise 07:00-16:00 ile 15:00-07:00 saatleri arasında çalışıldığını beyan etmişlerdir. Bilirkişi tanık ... dışında diğer tanık beyanlarına göre hafta tatili çalışması yapılmadığını ve 45 saat çalışma süresi aşılmadığından fazla çalışma yapılmadığını belirtmiş, tanık ... beyanlarına itibar edilmesi halinde ise ayda cumartesi günleri 2 saat ve hafta tatillerinde ise 24 saat nöbette 16 saat çalıştığı esası ile hesaplama yapmıştır. Mahkemece tanık ... beyanı doğrultusunda fazla çalışma ve hafta tatili alacakları kabul edilmiştir. Tanık ... dışında diğer tanık beyanlarına göre hafta tatillerinde çalışma bulunmadığı ve fazla çalışma yapılmadığı açıktır. Tanık ...’ın beyanlarının gerek çalışma saatlerinin uyuşmaması ve gerekse 24 saatlik çalışma şeklinde bir çalışmanın davacı tarafından da iddia edilmemesine göre ispata yeterli olmadığı, diğer yandan tanık ...’ın davalıya karşı açılmış davası bulunması nedeniyle menfaat birliği içinde hareket ettiği anlaşılmakla bu kişinin tanıklığına itibar edilmesi mümkün değildir. Davacının fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının reddine karar vermek gerekirken kabulü hatalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.