Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2014/10152 · K. 2015/12759

8. Hukuk Dairesi         2014/10152 E.  ,  2015/12759 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Takibe itiraz Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: K AR A R Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; Alacaklı tarafından .....Aile Mahkemesi'nin 2004/725 Esas - 2005/445 Karar sayılı boşanma ilamında müşterek çocuklar lehine hükmedilen iştirak nafakasının tahsili amacıyla başlatılan ilamlı takipte, borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda takipte istenilen miktarın ödendiğini, müşterek çocukların 2012 yılı Ağustos ayından itibaren velayet hakkı sahibi anne yanında kalmadığını, vekil edeni borçlunun yanında kaldığını, çocukların tüm okul, tatil, kıyafet, özel ders ücretlerinin müvekkili tarafından ödendiğini, ilamda nafakaya 21.05.2005 tarihinde hükmedilmesine rağmen, icra takibinde 20.07.2004 tarihinden itibaren faiz talep edildiğini açıklayarak icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından, davacının ibraz etmiş olduğu okul giderlerine ilişkin faturaların nafaka borcuna ilişkin olduğuna dair açıklama içermediği ve davalı alacaklıya ödeme yapılmadığı, bu nedenle yerleşik Yargıtay içtihatları doğrultusunda bu ödemelerin ahlaki bir borcun yerine getirilmesi niteliğinde olduğu nafaka borcundan mahsup edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir. HMK'nun 297/2. maddesi; "Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü içermektedir. Lehine nafakaya hükmedilen çocuklar, yönünden borçlunun nafaka ödemekle sorumlu tutulabilmesi için çocukların alacaklı yanında bulunması gerekir. Borçlu vekili, bunun aksini ileri sürerek, velayeti alacaklıya bırakılan müşterek çocukların müvekkilinin yanında kaldığını bakım ve giderlerinin borçlu tarafından karşılandığını iddia etmekte olup, bu iddiası her türlü delille ispatlanabilir. Mahkemece, bu husunun tespiti için tanık dinlenmiş ise de müşterek çocukların iddia edilen dönemde kimin yanında kaldığına ilişkin bir değerlendirme yapılmadan ve borçlunun faiz ile ilgili şikayeti hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden, borçlunun delil listesinde ödeme iddiasını ispatlamak amacıyla bildirdiği bankalara yazılan müzekkere cevapları, dosya içine alınmadan karar verildiği anlaşılmaktadır. İcra Mahkemesi'nce açıklanan bu talepler, karar gerekçesinde tartışılmamış, açıkça olumlu ya da olumsuz karar verilmeden sadece borçlunun sunduğu okul giderlerine ilişkin faturalar değerlendirilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. O halde, Mahkemece, yukarıda açıklanan eksiklikler de dikkate alınarak bankalara yazılan müzekkerelerin cevapları dosya içine alınarak, müşterek çocukların 2010 yılı Ağustos ayından itibaren, borçlu baba yanında kaldığı iddiası ile faiz şikayeti hakkında gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamınn tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.