Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2014/10174 · K. 2015/16094

22. Hukuk Dairesi         2014/10174 E.  ,  2015/16094 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, prim, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı, haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarını davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalılar temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Somut olayda davacının 21.1.2008-12.7.2012 tarihleri arası davalı iş yerinde mağaza müdür yardımıcısı olarak çalıştığı anlaşılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının, fazla mesai alacağı 2008 yılı Nisan ayı ile 2012 yılı Nisan arası haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı, 2012 Mayıs ile 2012 yılı Temmuz ayları arasında ise haftalık 3 saat fazla mesai yapıldığı görüşü ile hesaplama anlaşılmıştır. Dosya kapsmaına, tanıkların ortak beyanlarıyla ve yapılan iş doğrultusunda davacının fazla mesai alacaklarının tüm çalışma dönemi için haftalık 3 saat olarak hesaplanamsı gerkemektedir. Hal böyle iken, dava konusu fazla mesai ücreti alacağına yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmayıp, bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.